Antoni Olcha - poeta urodzony w Naprawie

Autorka: · zaktualizowano

Spis treści

Kim był Antoni Olcha?

Antoni Olcha, poeta z Naprawy, jest wymieniany obok Jalu Kurka w haśle dotyczącym wsi Naprawa w gminie Jordanów. Naprawa liczyła około 2064 mieszkańców w 2024 r., a jej historia sięga pierwszej wzmianki z 1529 r. Informację o pochodzeniu autora warto traktować jako punkt wyjścia do dalszych poszukiwań bibliograficznych, zwłaszcza w katalogu Biblioteki Narodowej.

Co wiadomo z pewnych źródeł?

Najbezpieczniej jest powiedzieć tyle: Antoni Olcha należy do ludzi Naprawy wymienianych w dostępnych opracowaniach o miejscowości jako poeta pochodzący z tej wsi. Nie przypisuję mu bez sprawdzenia konkretnych tomów, nagród, dat życia ani tematów wierszy, ponieważ takie dane powinny wynikać z rekordu Biblioteki Narodowej albo słownika biobibliograficznego.

To ważne także dla lokalnej pamięci. Jedno zdanie powtarzane przez lata może zamienić się w pozorny fakt, choć nie ma za nim książki, katalogu ani archiwalnego dokumentu. W historii małej miejscowości ostrożność nie odbiera opowieści uroku. Przeciwnie, pozwala ją zachować bez dopowiadania cudzych życiorysów.

  • Antoni Olcha - poeta wymieniany jako osoba pochodząca z Naprawy, a nie autor, któremu można bez źródła przypisać dowolny utwór o Beskidach.
  • Naprawa - wieś w gminie Jordanów, w powiecie suskim i województwie małopolskim, którą trzeba odróżniać od słowa oznaczającego czynność.
  • Biblioteka Narodowa - instytucja, której katalog pomaga ustalić autorskie wydania, współautorstwo, wznowienia i miejsca przechowywania książek.
  • Polona - cyfrowa biblioteka, w której mogą pojawiać się zeskanowane stare druki, jeśli prawa i stan zbiorów pozwalają na ich udostępnienie.
  • Pamięć lokalna - cenne świadectwo, które należy oznaczać jako wspomnienie rodzinne, jeśli nie towarzyszy mu dokument lub publikacja.

Jedna zasada wystarcza: nazwisko autora prowadzi do katalogu, a katalog prowadzi do konkretnego wydania. Dopiero wtedy można uczciwie opowiadać o dorobku poety.

Jak szukać utworów Antoniego Olchy w katalogach bibliotek?

Zacznij od wpisania frazy „Olcha Antoni” w katalogu Biblioteki Narodowej, a następnie porównaj wyniki z Poloną oraz katalogiem biblioteki publicznej. Wyszukiwanie według nazwiska pozwala odróżnić rekord autora od książek, artykułów i wzmianek, które tylko go cytują.

  1. Wpisz nazwisko i imię autora w wyszukiwarce Katalogu Biblioteki Narodowej, bez dodawania tytułu, którego nie masz potwierdzonego.
  2. Otwórz rekord bibliograficzny i sprawdź, czy Antoni Olcha widnieje jako autor, redaktor, tłumacz albo osoba opisana w publikacji.
  3. Zapisz tytuł, rok wydania, wydawcę i sygnaturę tylko wtedy, gdy widzisz je w rekordzie katalogowym.
  4. Powtórz wyszukiwanie w Polonie, używając nazwiska oraz wariantu z imieniem, ponieważ starsze opisy katalogowe mogą różnić się zapisem.
  5. Zapytaj bibliotekę gminną w Jordanowie o możliwość sprowadzenia książki przez wypożyczenie międzybiblioteczne, jeśli egzemplarz nie jest na miejscu.
  6. Fotografuj stronę tytułową własnego egzemplarza, a nie prywatne dedykacje czy dane osób żyjących, gdy chcesz przekazać informację do lokalnego archiwum.

Przydatny jest także prosty zeszyt poszukiwań: data sprawdzenia, nazwa katalogu, link do rekordu i krótka uwaga, czego rekord dotyczy. Dzięki temu później da się odróżnić potwierdzone wydanie od rodzinnej opowieści o książce.

„Szacunek dla dobrego imienia i czci osób zabrania wszelkiej postawy i słowa, które mogłyby wyrządzić im niesprawiedliwą szkodę.” - Katechizm Kościoła Katolickiego, 2477, wyd. II, 2002

Dlaczego Naprawa łączy się z Antonim Olchą?

Naprawa łączy się z Antonim Olchą jako jego miejscowość pochodzenia wskazywana w haśle o wsi. Leży ona w dolinie Naprawki, w Kotlinie Rabczańskiej, u stóp Lubonia Małego i między Beskidem Makowskim a Beskidem Wyspowym. Pierwsza wzmianka o Naprawie pochodzi z 1529 r., co nadaje lokalnej historii znacznie dłuższą perspektywę niż historia obecnej parafii.

Jak krajobraz Naprawki i Lubonia stanowi tło dla pamięci o autorze?

Krajobraz Naprawki i Lubonia stanowi pewne tło geograficzne dla historii wsi, ale nie jest dowodem na tematykę wierszy Antoniego Olchy. Związek między konkretnym utworem a górami można wskazać dopiero po odnalezieniu tekstu oraz wiarygodnego opisu bibliograficznego.

Idąc niebieskim szlakiem w stronę Lubonia Wielkiego, łatwo zrozumieć, dlaczego mieszkańcy wiążą własne historie z grzbietami i dolinami. To jednak moja obserwacja z wędrówek, nie interpretacja dorobku poety. Literatura wymaga tekstu, a nie domysłu.

  • Dolina Naprawki - wskazuje położenie wsi i pomaga osadzić jej dzieje w krajobrazie Kotliny Rabczańskiej.
  • Luboń Mały - jest górskim punktem odniesienia dla miejscowości, lecz sam nie dowodzi obecności motywu gór w poezji Antoniego Olchy.
  • Luboń Wielki - cel znanego niebieskiego szlaku z okolic Naprawy, ważny dla przyjezdnych poznających teren pieszo.
  • Beskid Makowski - współtworzy geograficzny kontekst wsi po jednej stronie lokalnego opisu regionu.
  • Beskid Wyspowy - stanowi drugi człon tego górskiego kontekstu i przypomina, że Naprawa leży na styku dwóch beskidzkich obszarów.

Historia Naprawy nie potrzebuje dopisywania poetom pejzaży, których nie da się udowodnić. Sama miejscowość ma wystarczająco wyrazistą geografię.

Dlaczego Łętownia pojawia się w historii Naprawy?

Łętownia pojawia się w historii Naprawy, ponieważ przed erygowaniem parafii w 2003 r. kościół w Naprawie obsługiwali księża z parafii w Łętowni. Ten związek tłumaczy również, dlaczego Marianna Kurek, urodzona w Naprawie w 1920 r., została ochrzczona w Łętowni.

To nie jest tylko detal administracyjny. Księgi metrykalne są często pierwszym dokumentem, który pozwala rodzinie umieścić czyjeś narodziny, chrzest albo małżeństwo w prawidłowej parafii.

  • Łętownia - dawna parafialna droga dla mieszkańców Naprawy przed utworzeniem samodzielnej parafii.
  • Rok 2003 - rok erygowania parafii św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie.
  • Księgi metrykalne - źródła, które mogą dokumentować wydarzenia rodzinne, lecz wymagają ostrożnego korzystania z danymi osób żyjących.
  • Kościół rektoralny - wcześniejszy status kościoła w Naprawie przed uzyskaniem statusu kościoła parafialnego.

Więcej o tym połączeniu opisuje tekst Łętownia, z której wyrosła parafia w Naprawie.

Jakie znane osoby pochodzą z Naprawy?

Wśród osób pochodzących z Naprawy hasło o miejscowości wymienia dwóch literatów: Jalu Kurka, pisarza związanego z Awangardą Krakowską, oraz poetę Antoniego Olchę. Lokalna pamięć obejmuje też Mariannę Kurek i ludzi związanych z młodą parafią, która istnieje od 20 kwietnia 2003 r. Każdą z tych historii trzeba opowiadać oddzielnie, bez tworzenia niepotwierdzonych rodzinnych powiązań.

Czym wyróżnia się Jalu Kurek w historii literatury?

Jalu Kurek to pisarz kojarzony z Awangardą Krakowską, co wskazuje Encyklopedia PWN w haśle poświęconym autorowi. W kontekście Naprawy należy zachować precyzję: hasło o wsi wymienia go wśród osób pochodzących z miejscowości, ale szczegóły jego biografii najlepiej czerpać z opracowań literackich.

Awangarda Krakowska była środowiskiem literackim dwudziestolecia międzywojennego. Sam termin nie powinien jednak zastępować lektury utworów ani rzetelnego źródła biograficznego.

  • Jalu Kurek - pisarz wymieniany w związku z Naprawą oraz opisywany przez Encyklopedię PWN jako twórca Awangardy Krakowskiej.
  • Awangarda Krakowska - nurt literacki, który pomaga umieścić autora w historii kultury polskiej.
  • Encyklopedia PWN - źródło odpowiednie do sprawdzania podstawowych informacji biograficznych o twórcy.
  • Naprawa gmina Jordanów - lokalny punkt odniesienia, który nie zastępuje pełnej biografii literackiej.

Takie rozdzielenie porządków jest uczciwe: wieś pamięta swoje nazwiska, a historia literatury opisuje ich dorobek na podstawie publikacji.

Czy wspólne nazwisko Kurek oznacza pokrewieństwo?

Nie, wspólne nazwisko Kurek nie jest dowodem pokrewieństwa Jalu Kurka z Marianną Kurek ani z innymi mieszkańcami Naprawy. Pokrewieństwo można potwierdzać dopiero dokumentami rodzinnymi, księgami metrykalnymi lub opracowaniem genealogicznym, które jasno pokazuje kolejne osoby i daty.

  • Wspólne nazwisko - może występować w jednej wsi lub regionie u osób niespokrewnionych.
  • Metryka chrztu - może wskazywać rodziców i parafię chrztu, ale nie zastępuje całego drzewa rodzinnego.
  • Akt małżeństwa - bywa pomocny w łączeniu pokoleń, jeśli porównuje się dane z kilku dokumentów.
  • Relacja rodzinna - jest wartościowym tropem, lecz powinna zostać wyraźnie oznaczona jako wspomnienie, gdy brak dokumentu.
  • Publikacja genealogiczna - powinna opisywać źródła, aby czytelnik mógł sprawdzić przedstawione wnioski.

Ta zasada chroni zarówno prawdę, jak i prywatność żyjących osób. W przypadku ludzi Naprawy mniej znaczy tu często więcej.

Kto budował parafię w Naprawie?

Parafię św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie erygowano 20 kwietnia 2003 r. dekretem kard. Franciszka Macharskiego. Kościół konsekrowano w kwietniu 2000 r., w miesiącu kanonizacji św. Faustyny 30 kwietnia 2000 r. Pierwszym proboszczem został ks. Jan Fryźlewicz, wcześniej rektor kościoła od 26 czerwca 2002 r. (źródło: informacje o parafii w Naprawie).

Kim był ks. Jan Fryźlewicz, pierwszy proboszcz Naprawy?

Ks. Jan Fryźlewicz był pierwszym proboszczem parafii w Naprawie po jej erygowaniu w 2003 r.; wcześniej pełnił funkcję rektora od 26 czerwca 2002 r. Zmarł w maju 2020 r., a w lokalnych opisach trzeba odróżniać go od ks. prałata Andrzeja Fryźlewicza, kapelana kard. Franciszka Macharskiego.

Młoda parafia nie powstaje w jednym dniu, nawet gdy dekret ma konkretną datę. Za formalnym początkiem stoją wcześniejsze Msze sprawowane przez księży z Łętowni, status kościoła rektoralnego oraz codzienna praca mieszkańców.

  • 26 czerwca 2002 r. - data rozpoczęcia posługi ks. Jana Fryźlewicza jako rektora kościoła w Naprawie.
  • 20 kwietnia 2003 r. - data erygowania parafii dekretem kard. Franciszka Macharskiego.
  • Maj 2020 r. - miesiąc śmierci ks. Jana Fryźlewicza wskazywany w lokalnej chronologii.
  • Ks. prałat Andrzej Fryźlewicz - inna osoba, której nie należy utożsamiać z pierwszym proboszczem Naprawy.

Osobny portret przedstawia ks. Jan Fryźlewicz, pierwszy proboszcz.

Kiedy posługiwali kolejni duszpasterze Naprawy?

Po śmierci ks. Jana Fryźlewicza w maju 2020 r. administratorem parafii w latach 2020-2021 był ks. Władysław Zarębczan, następnie proboszczem w latach 2021-2024 był ks. Wojciech Leśniak, a od 1 lipca 2024 r. funkcję proboszcza pełni ks. Marek Ślęczka.

  • Ks. Władysław Zarębczan - administrator parafii w okresie 2020-2021.
  • Ks. Wojciech Leśniak - proboszcz Naprawy w latach 2021-2024.
  • Ks. Marek Ślęczka - proboszcz parafii od 1 lipca 2024 r., według katalogu Archidiecezji Krakowskiej.
  • Archidiecezja Krakowska - diecezjalna wspólnota, do której należy parafia w Naprawie.

Daty funkcji pomagają uporządkować kronikę, lecz nie zastępują osobnych, źródłowych biografii. Informacje o bieżącej pracy parafii najlepiej sprawdzać na jej aktualnym portalu lub w katalogu archidiecezjalnym.

„Prawo do komunikowania prawdy nie jest bezwarunkowe.” - Katechizm Kościoła Katolickiego, 2488, wyd. II, 2002

Marianna Kurek i księgi metrykalne Łętowni

Marianna Kurek urodziła się 16 listopada 1920 r. w Naprawie, a ochrzczono ją 21 listopada 1920 r. w Łętowni, ponieważ Naprawa nie miała wtedy własnej parafii. Dnia 15 listopada 2020 r. odprawiono Mszę z okazji jej setnych urodzin; była wówczas opisywana jako najstarsza mieszkanka.

Dlaczego chrzest Marianny Kurek odbył się w Łętowni?

Chrzest Marianny Kurek odbył się w Łętowni, ponieważ w 1920 r. Naprawa należała do tamtejszej parafii. Samodzielna parafia św. Siostry Faustyny Kowalskiej powstała dopiero 20 kwietnia 2003 r., więc starsze rodzinne zapisy często prowadzą właśnie do Łętowni.

  • 16 listopada 1920 r. - data narodzin Marianny Kurek w Naprawie.
  • 21 listopada 1920 r. - data chrztu Marianny Kurek w Łętowni.
  • Łętownia - parafia właściwa dla tego aktu chrztu w 1920 r.
  • Naprawa - miejscowość urodzenia Marianny Kurek, która uzyskała własną parafię dopiero w 2003 r.

Daty z ksiąg są szczególnie cenne, bo nie wymagają ozdabiania historii. Mówią jasno, gdzie i kiedy odnotowano wydarzenie.

Jak czytać księgi metrykalne z szacunkiem dla rodziny?

Księgi metrykalne należy czytać jako źródło historyczne, a nie zaproszenie do publicznego ujawniania danych wszystkich osób z rodziny. Przy żyjących osobach potrzebna jest ich zgoda, a przy publikowaniu skanów trzeba zasłaniać dane, które nie są konieczne dla opowiadanej historii.

  • Data chrztu - może pomóc odtworzyć drogę rodziny między miejscowością a parafią.
  • Imiona rodziców - są danymi genealogicznymi, których publikowanie wymaga rozwagi, zwłaszcza gdy dotyczą bliskich osób żyjących.
  • Zdjęcie dokumentu - powinno pokazywać tylko fragment potrzebny do uzasadnienia opisywanego faktu.
  • Zgoda rodziny - daje podstawę do publikacji rodzinnej fotografii lub wspomnienia zawierającego dane osobowe.

Rozwinięcie tej historii znajduje się w tekście Marianna Kurek i księgi metrykalne Łętowni.

Co wydarzyło się pod Naprawą 3 września 1939?

3 września 1939 r. 10 Pułk Strzelców Konnych odparł pod Naprawą niemiecki atak pancerny. To jeden z najważniejszych wojennych faktów związanych z miejscowością, lecz opis wymaga ostrożności: bez wskazania publikacji historycznej nie należy podawać liczb poległych, strat sprzętu ani szczegółów przebiegu walk.

Dlaczego wrzesień 1939 jest częścią historii Naprawy?

Wrzesień 1939 jest częścią historii Naprawy, ponieważ działania wojenne objęły teren wsi już w pierwszych dniach niemieckiej inwazji na Polskę. Informacja o oporze 10 Pułku Strzelców Konnych pokazuje, że wielka historia rozgrywała się również w miejscach kojarzonych dziś z trasą na Luboń i Zakopianką.

  • 3 września 1939 r. - data walk pod Naprawą wskazywana w opisie historii miejscowości.
  • 10 Pułk Strzelców Konnych - jednostka, której przypisuje się odparcie niemieckiego ataku pancernego pod wsią.
  • Naprawa - miejscowość, której wojenne dzieje należy opisywać z oparciem w publikacjach historycznych.
  • Wrzesień 1939 - początek II wojny światowej w Polsce i ważny kontekst dla lokalnych świadectw.

Jedno potwierdzone zdanie jest lepsze niż barwna, ale nieudokumentowana relacja. W sprawach wojennych szczególnie łatwo powtórzyć liczbę, której nikt nie sprawdził.

Jak szukać miejsc pamięci w krajobrazie wsi?

Szukanie miejsc pamięci zacznij od lokalnych publikacji historycznych, archiwów i informacji gminnych, a nie od przypadkowego oznaczenia na mapie. Spacer po Naprawie może połączyć widok na góry z historią, ale tablica, pomnik czy miejsce walki powinny mieć opis oparty na rozpoznawalnym źródle.

  • Publikacja historyczna - pozwala sprawdzić nazwę jednostki, datę i lokalizację przed powtórzeniem informacji.
  • Archiwum państwowe - może przechowywać dokumenty administracyjne, fotografie lub relacje dotyczące regionu.
  • Muzeum regionalne - pomaga odróżnić lokalną tradycję od udokumentowanego faktu.
  • Mapa turystyczna - ułatwia dojście, ale nie powinna być jedynym źródłem wiedzy o wydarzeniu historycznym.

Jeśli planujesz spokojne poznawanie miejscowości, przyda się także tekst co zobaczyć w Naprawie na spacerze.

Jak rzetelnie pisać o ludziach wsi?

O ludziach z Naprawy należy pisać na podstawie sprawdzalnych źródeł, wyraźnie oddzielając dokument, wspomnienie rodzinne i opinię autora. Wspólne nazwisko nie dowodzi pokrewieństwa, a informacje o osobach żyjących wymagają zgody. Katechizm Kościoła Katolickiego w punktach 2477-2479 przypomina o szacunku dla dobrego imienia każdego człowieka.

Jakie są zasady cyklu Naprawianie pamięci?

Cykl „Naprawianie pamięci” opiera się na pięciu zasadach: sprawdzamy daty, podpisujemy źródła, nie zgadujemy pokrewieństw, pytamy o zgodę na publikację i poprawiamy błąd po otrzymaniu wiarygodnego dokumentu. Taka metoda służy ludziom Naprawy lepiej niż efektowna legenda.

  • Dokument archiwalny - otrzymuje pierwszeństwo przy ustalaniu daty, miejsca i podstawowych faktów biograficznych.
  • Wspomnienie rodzinne - jest podpisywane jako wspomnienie, a nie przedstawiane jako samodzielny dowód historyczny.
  • Fotografia prywatna - może zostać opublikowana po uzyskaniu zgody osoby uprawnionej do jej udostępnienia.
  • Dane osoby żyjącej - wymagają szczególnej ostrożności i zgody, gdy nie są konieczne dla celu publikacji.
  • Sprostowanie - powinno pojawić się po przedstawieniu wiarygodnego źródła, zamiast ukrywania wcześniejszej pomyłki.
  • Źródło bibliograficzne - umożliwia czytelnikowi samodzielne sprawdzenie informacji o autorze, parafii lub wydarzeniu.

Ta zasada ma także wymiar chrześcijański. Dobrego imienia nie chroni się przez przemilczanie historii, lecz przez mówienie prawdy z należnym szacunkiem.

Skąd brać pewne informacje o mieszkańcach regionu?

Pewnych informacji o mieszkańcach regionu szuka się najpierw w katalogach bibliotek, księgach parafialnych, archiwach, publikacjach historycznych i urzędowych bazach danych. Dopiero później przychodzą rodzinne albumy, rozmowy i lokalne opowieści, które mogą wskazać trop, ale nie zawsze rozstrzygają sprawę.

  • Biblioteka Narodowa - pomaga zweryfikować książki, autorstwo i dane bibliograficzne twórców takich jak Antoni Olcha.
  • Encyklopedia PWN - stanowi punkt odniesienia dla podstawowych informacji o Jalu Kurku i jego miejscu w Awangardzie Krakowskiej.
  • Księgi metrykalne - dokumentują wybrane wydarzenia rodzinne, między innymi chrzest Marianny Kurek w Łętowni.
  • Katalog parafii archidiecezji - porządkuje informacje o strukturze parafii i aktualnym proboszczu.
  • Rodzinne archiwum - może dostarczyć fotografii albo listu, lecz wymaga zgody i ostrożnego opisu kontekstu.

Naprawa ma wiele przysiółków i rodzinnych historii. Pomocnym punktem wyjścia jest zestawienie przysiółki Naprawy od Halkówki po Żegleniówkę.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie można przeczytać wiersze Antoniego Olchy?

Najpierw sprawdź katalog Biblioteki Narodowej, wpisując nazwisko „Olcha Antoni”. Rekordy bibliograficzne pokażą, czy dane wydanie istnieje i gdzie może być dostępne. Następnie przeszukaj Polonę oraz katalog biblioteki publicznej w Jordanowie.

Czy Antoni Olcha był spokrewniony z innymi twórcami z Naprawy?

Nie ma przedstawionego źródła, które potwierdzałoby takie pokrewieństwo. Nie należy więc łączyć Antoniego Olchy rodzinnie z Jalu Kurkiem, Marianną Kurek ani innymi osobami z miejscowości. Wspólne nazwisko lub wspólne miejsce pochodzenia nie wystarczają do ustalenia relacji rodzinnej.

Od kiedy Naprawa ma własną parafię?

Parafię św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie erygowano 20 kwietnia 2003 r. dekretem kard. Franciszka Macharskiego. Wcześniej kościół był rektoralny, a posługę sprawowali księża z Łętowni. Kościół konsekrowano w kwietniu 2000 r.

Jaka jest najstarsza wzmianka o Naprawie?

Pierwsza wzmianka o wsi Naprawa pochodzi z 1529 r. i wiąże miejscowość z Jordanami, właścicielami Jordanowa. To dzieje znacznie starsze niż parafia istniejąca od 2003 r. Datę warto odróżniać od późniejszych wydarzeń kościelnych i wojennych.

Czym jest cykl Naprawianie pamięci?

„Naprawianie pamięci” to seria tekstów o ludziach i wydarzeniach związanych z Naprawą. Opiera się na dokumentach, katalogach, publikacjach i oznaczonych wspomnieniach rodzinnych. Serwis nie publikuje danych prywatnych osób żyjących bez ich zgody.

Gdzie szukać informacji o dawnych chrztach mieszkańców Naprawy?

Informacji należy szukać w parafii, do której Naprawa należała w czasie danego wydarzenia, oraz w odpowiednich archiwach. Przykład Marianny Kurek pokazuje, że osoba urodzona w Naprawie mogła być ochrzczona w Łętowni. Dostęp do ksiąg podlega zasadom archiwalnym i ochronie danych osobowych.

Joanna Mrowiec - od czasów studiów chodzi po Beskidzie Wyspowym i Makowskim, a o Naprawie pisze jako niezależna autorka zainteresowana historią podgórskiej wsi i kultem Bożego Miłosierdzia.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Biblioteka Narodowa, katalogi bibliograficzne, dostęp 2026.
  2. Polona - Biblioteka Narodowa, dostęp 2026.
  3. Encyklopedia PWN, hasło „Kurek Jalu”, dostęp 2026.
  4. Archidiecezja Krakowska, karta parafii św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie, dostęp 2026.
  5. Katechizm Kościoła Katolickiego, wydanie II, Pallottinum, 2002, nr 2477-2479 i 2488.
  6. Zdjęcie wyróżniające: Beskidus, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons, strona pliku.
Joanna Mrowiec, autorka serwisu Kościół w Naprawie
Joanna Mrowiec

Joanna Mrowiec chodzi po Beskidzie Wyspowym i Makowskim od czasów studiów, a szlak z Naprawy na Luboń Wielki przeszła o każdej porze roku. O kościele św. Faustyny pisze, bo młoda parafia pod Luboniem łączy dwie rzeczy, które ją zajmują: historię zwykłej podgórskiej wsi i nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia. Nie jest teolożką, siostrą zakonną ani przewodniczką górską z uprawnieniami. Korzysta z katalogu Archidiecezji Krakowskiej, porządku Mszy z portalu parafii, artykułów Wikipedii i dawnej strony parafii zachowanej w archiwum internetowym. Teksty o modlitwie pisze prosto, z myślą o osobach, które dopiero szukają pierwszych kroków. Jeśli coś pomyli, poprawia to i zapisuje datę zmiany.

Articles: 138