Schola Muzyczne Anioły - śpiew w parafii w Naprawie

Autorka: Joanna Mrowiec · zaktualizowano 6.11.2026

Spis treści

Schola Muzyczne Anioły w Naprawie w skrócie

Schola Muzyczne Anioły to zespół śpiewaczy przy Parafii św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie w archidiecezji krakowskiej. Według dawnej strony parafii z 2021 r. śpiewają w niej osoby od I klasy szkoły podstawowej po dorosłych. Schola śpiewa podczas uroczystości, adoracji i nabożeństw dla dzieci. Jej motto, „Kto śpiewa, ten dwa razy się modli”, tradycja przypisuje św. Augustynowi. W czerwcu 2026 r. portal parafii odnotował spotkanie ministrantów i scholi.

Piszę o scholi jako osoba z zewnątrz. Od lat chodzę szlakiem z Naprawy na Luboń Wielki i czytam wszystko, co zostało po dawnej stronie parafii. Nie jestem członkinią zespołu i nie prowadzę zapisów. Ten serwis jest niezależnym przewodnikiem, a nie oficjalną stroną parafii. Aktualne informacje publikuje portal parafii naprawa.katolicki.eu.

Czym jest schola parafialna?

Schola parafialna to zespół śpiewaczy, który podczas liturgii prowadzi śpiew wiernych i go wspiera. Zwykle śpiewa jednogłosowo albo w prostym układzie i ma otwarty skład, często wielopokoleniowy. Sobór Watykański II w konstytucji Sacrosanctum Concilium (1963, rozdział VI, nr 112-121) uznaje muzykę liturgiczną za integralną część uroczystej liturgii i zachęca do rozwijania takich zespołów.

Słowo „schola” pochodzi od łacińskiego schola cantorum, czyli „szkoła śpiewaków”. W polskich wsiach i małych miastach schola jest często pierwszym miejscem, gdzie dziecko uczy się śpiewać przy ołtarzu. Nikt nie wymaga od niego dyplomu szkoły muzycznej.

Czym schola różni się od chóru?

Schola śpiewa przede wszystkim po to, żeby wierni śpiewali razem z nią. Chór częściej wykonuje utwory wielogłosowe, których zgromadzenie słucha. Granica nie jest ostra, bo dokumenty Kościoła używają łacińskiego terminu schola cantorum także na określenie chóru. W polskiej praktyce parafialnej oba słowa oznaczają jednak zwykle dwa różne zespoły:

• Schola przeważnie śpiewa unisono, czyli wszyscy tę samą melodię, z prostym akompaniamentem.
• Chór parafialny ćwiczy zwykle na trzy lub cztery głosy: sopran, alt, tenor i bas.
• Do scholi chętnie przyjmuje się dzieci, a chór tworzą najczęściej dorośli i starsza młodzież.
• Repertuar scholi to pieśni do wspólnego śpiewu, psalmy i aklamacje, a chór sięga też po motety i msze wielogłosowe.
• Schola stoi zwykle blisko prezbiterium albo przy organach i patrzy w stronę zgromadzenia.

Kantor, organista, schola - kto za co odpowiada?

Za muzykę w kościele odpowiada kilka posług naraz. Każda ma swoje zadanie. Tabela porządkuje te role według ogólnej praktyki Kościoła w Polsce:

Posługa	Kto ją pełni	Główne zadanie w liturgii
Schola	zespół dzieci, młodzieży i dorosłych	prowadzenie i wspieranie śpiewu wiernych
Chór	zespół wielogłosowy	wykonywanie utworów wielogłosowych i ubogacanie uroczystości
Kantor (psałterzysta)	jedna osoba	śpiew psalmu responsoryjnego i intonacje
Organista	muzyk parafii	akompaniament, dobór pieśni, współpraca z celebransem
Zgromadzenie	wszyscy wierni	odpowiedzi, aklamacje i pieśni, czyli czynny udział (SC 30)

Najważniejszy jest ostatni wiersz tabeli. Według soboru schola nie śpiewa zamiast ludzi w ławkach, tylko pomaga im śpiewać.

Kto śpiewa w scholi Muzyczne Anioły?

Schola Muzyczne Anioły działa przy Parafii św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie od wielu lat. Według dawnej strony parafii z 2021 r. śpiewają w niej osoby od I klasy szkoły podstawowej po dorosłych. Zespół przygotowuje oprawę uroczystości, adoracji i nabożeństw dla dzieci. Portal naprawa.katolicki.eu odnotował w czerwcu 2026 r. spotkanie ministrantów i scholi, więc grupa nadal działa.

Od pierwszej klasy do dorosłych

Skład od pierwszoklasisty po dorosłego w małej parafii znaczy dużo. Naprawa liczyła w 2024 r. około 2064 mieszkańców (Wikipedia, hasło o wsi). Część wsi należy przy tym do innych parafii, m.in. do Jordanowa. W takiej wspólnocie jeden zespół łączy kilka pokoleń. Z lektury dawnych ogłoszeń wynika, że schola była stałym elementem życia parafii. Według archiwum:

• Nazwa zespołu, „Muzyczne Anioły”, pochodzi z opisu na dawnej stronie parafii z 2021 r.
• Najmłodsi członkowie to dzieci od I klasy szkoły podstawowej.
• W zespole śpiewają również dorośli, co odróżnia go od typowych schol wyłącznie dziecięcych.
• Zespół śpiewał na uroczystościach, adoracjach i nabożeństwach dla dzieci.
• Mottem scholi było zdanie „Kto śpiewa, ten dwa razy się modli”.

Celowo nie podaję nazwisk opiekunów ani dzieci. To prywatne osoby, a ten przewodnik ich nie potrzebuje.

Próby w salce parafialnej

Według dawnej strony parafii z 2021 r. próby odbywały się w soboty o 16:00 w salce parafialnej przy kościele. Przy kościele są plebania i salka, a ogłoszenia z 2021 r. wymieniają salkę właśnie jako miejsce spotkań scholi. Od tamtej pory dzień i godzina mogły się zmienić, bo w parafii zmieniali się proboszczowie, a dzieci zmieniają plany lekcji i zajęć. Aktualny termin podają ogłoszenia na portalu parafii.

Czy schola działa w 2026 roku?

Tak. W aktualnościach portalu naprawa.katolicki.eu jest wzmianka o spotkaniu ministrantów i scholi w czerwcu 2026 r. To najświeższy publiczny ślad działalności zespołu, jaki udało mi się znaleźć (stan na październik 2026).

Kiedy śpiewa schola: liturgia, adoracja, nabożeństwa dla dzieci

Schola Muzyczne Anioły śpiewa przede wszystkim w trzech sytuacjach: podczas uroczystości parafialnych, adoracji Najświętszego Sakramentu i nabożeństw dla dzieci. Tak opisywała jej zadania dawna strona parafii z 2021 r. W kalendarzu parafii na 2026 r. są m.in. Orszak Trzech Króli, błogosławieństwo świec i jabłek, Dzień Chorych i Kalwaria (portal parafii). Konkretny program każdej uroczystości podają ogłoszenia.

Jak wygląda oprawa Mszy ze scholą?

Oprawa Mszy obejmuje zwykle pięć stałych momentów, w których schola może poprowadzić śpiew. Ich układ wynika z porządku Mszy, a nie z decyzji jednego zespołu:

1. Pieśń na wejście, czyli śpiew otwierający, który gromadzi wiernych.
2. Psalm responsoryjny, w którym schola lub kantor śpiewa wersety, a wierni odpowiadają refrenem.
3. Aklamacja przed Ewangelią, czyli „Alleluja” albo inna aklamacja w Wielkim Poście.
4. Pieśń na przygotowanie darów i śpiew na Komunię.
5. Pieśń na zakończenie, często maryjna albo związana z okresem liturgicznym.

Adoracja ze śpiewem i nabożeństwa dla dzieci

Adoracja ze śpiewem ma wolniejsze tempo niż Msza. Między pieśniami są chwile ciszy, a krótkie, powtarzane refreny pomagają się modlić. Przy nabożeństwach dla dzieci schola dziecięca pełni podwójną rolę: dzieci śpiewają, a inne dzieci w ławkach słyszą rówieśników i chętniej śpiewają razem z nimi. W Naprawie przykładem był odpust 2026. Dzień po nim, 5 października, odprawiono Mszę za dzieci i młodzież, a różaniec prowadzili najmłodsi (portal parafii).

Jakie śpiewy należą do zgromadzenia, a jakie do scholi?

Do zgromadzenia należą przede wszystkim odpowiedzi i aklamacje, takie jak „Amen”, „I z duchem twoim” czy „Święty”. Schola może je wspierać, ale nie powinna ich przejmować. Sacrosanctum Concilium w nr. 30 wymienia aklamacje, odpowiedzi, psalmodię, antyfony i pieśni jako formy czynnego udziału wiernych. Dobra schola śpiewa więc tak, żeby ludzie w ławkach nie mieli ochoty zamilknąć.

Skąd motto „Kto śpiewa, ten dwa razy się modli”?

Sentencję „Kto śpiewa, ten dwa razy się modli” tradycja przypisuje św. Augustynowi. Katechizm Kościoła Katolickiego przytacza ją w nr. 1156, w punktach o śpiewie liturgicznym. Nie jest to cytat z Pisma Świętego. To krótkie ujęcie przekonania, że śpiew pogłębia modlitwę. Schola z Naprawy przyjęła tę myśl jako swoje motto (dawna strona parafii, 2021).

Czy to cytat z Biblii?

Nie. W Biblii Tysiąclecia nie ma takiego zdania. Tę sentencję przekazała tradycja chrześcijańska. W wersji łacińskiej krąży zwykle jako qui bene cantat, bis orat, czyli „kto dobrze śpiewa, ten dwa razy się modli”. Historycy wskazują, że dokładnie takiego zdania trudno szukać w pismach Augustyna. Jego myśl o śpiewie jako modlitwie serca jest tam jednak wyraźnie obecna. Dlatego bezpieczniej pisać „przypisywane”, a nie „powiedział”.

Św. Augustyn i Katechizm (KKK 1156)

Katechizm umieszcza tę sentencję w szerszym wykładzie o tym, że tradycja muzyczna Kościoła jest skarbem. Kolejność argumentów wygląda tak:

• KKK 1156 nazywa tradycję muzyczną Kościoła skarbem nieocenionej wartości, za Sacrosanctum Concilium 112.
• Ten sam punkt przywołuje Ef 5,19, czyli zachętę do psalmów, hymnów i pieśni pełnych ducha.
• Dalej pojawia się myśl przypisywana św. Augustynowi, że ten, kto śpiewa, modli się podwójnie.
• Katechizm łączy śpiew z modlitwą zgromadzenia, a nie z popisem wykonawczym.
• Kontekst całego fragmentu (KKK 1153-1162) dotyczy znaków i symboli w liturgii.

Tradycja muzyczna Kościoła powszechnego jest skarbem nieocenionej wartości, a śpiew sakralny związany ze słowami stanowi nieodzowną i integralną część uroczystej liturgii (parafraza). Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1156, za Sacrosanctum Concilium 112, wyd. polskie 1994

Biblijne tło śpiewu: Kol 3,16 i Ef 5,19

Biblijnym tłem motta są dwa podobne fragmenty listów Pawłowych. W Kol 3,16 Apostoł zachęca, by słowo Chrystusa mieszkało we wspólnocie z całym bogactwem i by wierni pouczali się nawzajem przez psalmy, hymny i pieśni pełne ducha, śpiewając Bogu w sercach. Ef 5,19 mówi to samo innymi słowami. Oba teksty traktują śpiew jako sprawę wspólnoty, a nie solistów, i dobrze pasują do scholi.

Co Kościół mówi o śpiewie w liturgii?

Kościół uczy, że muzyka sakralna jest integralną częścią liturgii, a nie jej ozdobą. Tak ujmuje to Sacrosanctum Concilium w nr. 112 (Sobór Watykański II, 1963). Trzy podstawowe źródła tej nauki to rozdział VI konstytucji (nr 112-121), instrukcja Musicam sacram z 1967 r. i Katechizm Kościoła Katolickiego (nr 1156-1158). Wszystkie trzy powtarzają, że śpiew ma pomagać wiernym uczestniczyć w liturgii, a nie ich w tym zastępować.

Sacrosanctum Concilium o scholach

Rozdział VI konstytucji jest krótki: liczy dziesięć punktów. Dla scholi z małej parafii najważniejsze są te zasady:

• SC 112 nazywa śpiew sakralny związany ze słowem nieodzowną i integralną częścią uroczystej liturgii.
• SC 114 każe troskliwie rozwijać chóry (scholae cantorum) i jednocześnie dbać, by całe zgromadzenie mogło czynnie uczestniczyć w śpiewie.
• SC 115 podkreśla znaczenie formacji muzycznej, także dzieci i młodzieży.
• SC 118 zaleca pielęgnowanie ludowego śpiewu religijnego.
• SC 120 wyróżnia organy piszczałkowe i dopuszcza inne instrumenty za zgodą właściwej władzy kościelnej.
• SC 121 przypomina, że teksty śpiewów mają być zgodne z nauką katolicką i czerpać z Pisma Świętego i źródeł liturgicznych.

Należy starannie rozwijać chóry, zwłaszcza przy kościołach katedralnych, a biskupi i duszpasterze mają dbać, aby przy każdej śpiewanej czynności liturgicznej całe zgromadzenie wiernych mogło czynnie uczestniczyć w śpiewie (parafraza). Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, nr 114, 1963

Instrukcja Musicam sacram

Instrukcję Musicam sacram wydała Święta Kongregacja Obrzędów 5 marca 1967 r. jako dokument wykonawczy do soborowej konstytucji. W części o chórze (nr 19) zachęca, by zespoły śpiewacze działały nie tylko przy katedrach, ale w miarę możliwości także w mniejszych kościołach, choćby w skromnym składzie. Ich zadaniem jest dobre wykonanie przeznaczonych dla nich śpiewów i pobudzanie wiernych do wspólnego śpiewu. Dla wiejskiej parafii pod Luboniem to najbardziej praktyczny fragment całego dokumentu.

Jakie kryteria podaje Katechizm (KKK 1157-1158)?

Katechizm podaje trzy kryteria śpiewu liturgicznego (KKK 1157) i dodaje uwagę o kulturze i tekstach (KKK 1158). Można je potraktować jako krótką listę kontrolną dla każdej scholi:

1. Piękno, które wyraża modlitwę, a nie tylko popis techniki.
2. Jednomyślny udział zgromadzenia w przewidzianych momentach.
3. Uroczysty charakter celebracji.
4. Ścisły związek śpiewu z czynnością liturgiczną: im ściślejszy, tym wyraźniej śpiew działa jako znak.
5. Szacunek dla kultury danego ludu przy zachowaniu norm Kościoła (KKK 1158).
6. Teksty zgodne z nauką katolicką, czerpane głównie z Pisma Świętego i źródeł liturgicznych (KKK 1158, za SC 121).

Muzyka w życiu parafii: schola, orkiestra, ministranci

W Naprawie oprawę liturgii współtworzy kilka grup, a schola jest tylko jedną z nich. Ogłoszenia z 2021 r. wymieniają też orkiestrę dętą na procesji Bożego Ciała, ministrantów i lektorów spotykających się po Mszy wieczornej oraz „role”, czyli rejony parafii, które przygotowują ołtarze. Spotkanie ministrantów i scholi w czerwcu 2026 r. pokazuje, że te grupy dalej się ze sobą stykają (portal parafii).

Orkiestra dęta na procesji Bożego Ciała

Według dawnych ogłoszeń parafii z 2021 r. procesji Bożego Ciała towarzyszyła orkiestra dęta. Historię i repertuar tej muzyki opisuję osobno w tekście orkiestra dęta w Naprawie. Procesja szła do czterech ołtarzy, które przygotowywały kolejne „role”. W 2021 r. przeszła wokół kościoła. Przebieg całego święta opisuję w artykule Boże Ciało w Naprawie.

Ministranci i lektorzy

Ministranci i lektorzy spotykali się według dawnej strony parafii (2021) po Mszy wieczornej. Podstrona o nich miała wtedy tylko zapowiedź opisu. Czerwcowe spotkanie w 2026 r. łączyło ministrantów ze scholą. To logiczne połączenie, bo obie grupy służą przy ołtarzu i często zaczynają w tym samym wieku.

Kto jeszcze współtworzy oprawę świąt?

Muzyka to tylko część oprawy. W dawnych ogłoszeniach i relacjach widać więcej osób, które dbają o święta:

• „Role”, czyli rejony parafii, takie jak Mirkowa, Halkowa czy Żegleniowa, przygotowywały ołtarze Bożego Ciała i rotacyjnie sprzątały kościół (ogłoszenia 2021).
• Koło Gospodyń Wiejskich w Naprawie uczestniczyło w jubileuszu 100. urodzin najstarszej mieszkanki w listopadzie 2020 r.
• Na tym jubileuszu dzieci powiedziały „Jezu, ufam Tobie”, czyli słowa z obrazu Miłosierdzia (dawna strona parafii, 2020).
• Rada Parafialna spotykała się na plebanii (ogłoszenia 2021).
• W oktawie Bożego Ciała odbywało się błogosławieństwo dzieci i poświęcenie wianków (ogłoszenia 2021).

Jak dołączyć do scholi w Naprawie?

Do scholi Muzyczne Anioły najprościej dołączyć w trzech krokach: sprawdzić ogłoszenia na portalu naprawa.katolicki.eu, porozmawiać po Mszy z proboszczem lub opiekunem zespołu i przyjść na próbę. Ten serwis nie prowadzi zapisów i nie działa w imieniu parafii. Według dawnej strony parafii z 2021 r. zespół przyjmował osoby od I klasy szkoły podstawowej po dorosłych.

Od czego zacząć?

Zacznij od sprawdzenia ogłoszeń parafialnych, a potem porozmawiaj z kimś z parafii na miejscu. Kolejność, która działa w większości parafii w Polsce:

1. Przeczytaj ogłoszenia i aktualności na portalu parafii, bo tam pojawiają się terminy prób i spotkań.
2. Po Mszy podejdź do zakrystii albo zapytaj proboszcza, kto obecnie prowadzi scholę.
3. Jeśli zapisujesz dziecko, zapytaj opiekuna o zgodę rodziców i o zasady dotyczące zdjęć z uroczystości.
4. Przyjdź na pierwszą próbę bez obaw: nikt nie oczekuje od nowej osoby gotowego repertuaru.
5. Umów się, kiedy zaczniesz śpiewać z zespołem podczas liturgii, bo zwykle poprzedza to kilka prób.

Co przygotować przed pierwszą próbą?

Wystarczy niewiele: czas, chęć i odrobina cierpliwości. Przydaje się zeszyt albo teczka na teksty pieśni, butelka wody i znajomość podstawowych odpowiedzi mszalnych. Dorosłym, którzy dawno nie śpiewali, łatwiej zacząć od stania obok pewnego głosu. Dzieciom pomaga, gdy rodzic przyprowadzi je pierwszy raz osobiście.

Kto decyduje o repertuarze?

O repertuarze decyduje opiekun zespołu, zwykle w porozumieniu z proboszczem i organistą. Za liturgię w parafii odpowiada proboszcz, a teksty śpiewów mają spełniać kryteria z SC 121 i KKK 1158. Członek scholi może zaproponować pieśń, ale ostateczny wybór zależy od okresu liturgicznego i uroczystości.

Parafia w Naprawie w pigułce: od rektoratu do 2026 roku

Parafia św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie to młoda parafia w archidiecezji krakowskiej, w dekanacie Jordanów. Kościół konsekrowano w kwietniu 2000 r., w miesiącu kanonizacji św. Faustyny. Przez pierwsze lata był kościołem rektoralnym. Parafię erygował 20 kwietnia 2003 r. dekretem kard. Franciszek Macharski (Wikipedia, hasło o parafii). Od 1 lipca 2024 r. proboszczem jest ks. Marek Ślęczka.

Od kościoła rektoralnego do parafii

Zanim Naprawa miała własną parafię, Msze sprawowali tu księża z Łętowni. W Łętowni chrzczono też mieszkańców: w 1920 r. przyjęła tam chrzest najstarsza później mieszkanka wsi. Więcej o tym związku piszę w tekście Łętownia, parafia matka Naprawy. Pełną oś zdarzeń opisuje artykuł historia parafii w Naprawie. Poniżej najważniejsze daty:

Data	Wydarzenie	Źródło
IV 2000	konsekracja kościoła w Naprawie	Wikipedia (parafia)
30.04.2000	kanonizacja św. Faustyny	dawna strona parafii
26.06.2002	ks. Jan Fryźlewicz rozpoczyna posługę jako rektor	Wikipedia (parafia)
20.04.2003	erekcja parafii, ks. Jan Fryźlewicz pierwszym proboszczem	Wikipedia (parafia)
25.04.2005	poświęcenie cmentarza parafialnego przez bp. Jana Zająca	Wikipedia (parafia)
2019	poświęcenie kaplicy cmentarnej przez bp. Janusza Mastalskiego	Wikipedia, katalog archidiecezji
2023	odpust przeniesiony na niedzielę przed 5 października	Wikipedia (parafia)
1.07.2024	proboszczem zostaje ks. Marek Ślęczka	Wikipedia, katalog archidiecezji

Kto jest proboszczem parafii w Naprawie?

Od 1 lipca 2024 r. proboszczem jest ks. Marek Ślęczka, wyświęcony w 2002 r. (katalog archidiecezji krakowskiej, stan z października 2026). Przed nim parafię prowadzili kolejno:

• ks. Jan Fryźlewicz, rektor od 2002 r. i pierwszy proboszcz od 2003 r., zmarły w maju 2020 r.;
• ks. Władysław Zarębczan, administrator w latach 2020-2021;
• ks. Wojciech Leśniak, proboszcz w latach 2021-2024;
• ks. Michał Wicher, który w latach 2022-2023 okazjonalnie pomagał w duszpasterstwie, bo parafia nigdy nie miała wikariusza.

Gdzie leży parafia i do jakiego dekanatu należy?

Adres parafii to Naprawa 545, 34-240 Jordanów. Wieś leży w gminie Jordanów, w powiecie suskim, w województwie małopolskim. Należy do dekanatu Jordanów (nr 21) w archidiecezji krakowskiej. Leży w dolinie Naprawki, u stóp Lubonia Małego, między Beskidem Makowskim a Wyspowym. Godziny Mszy i kancelarii podaje portal parafii. Przed przyjazdem sprawdź je tam, bo zmieniają się częściej niż daty w tabeli powyżej.

Najczęściej zadawane pytania

Czy do scholi trzeba umieć czytać nuty?

Zwykle nie. Schole parafialne w Polsce uczą repertuaru ze słuchu i z tekstu, a najważniejsza jest regularność na próbach. Znajomość nut pomaga, ale nie jest warunkiem przyjęcia. Zasady w Naprawie ustala opiekun zespołu.

Czy dorośli mogą śpiewać w scholi Muzyczne Anioły?

Tak. Według dawnej strony parafii z 2021 r. zespół skupiał osoby od I klasy szkoły podstawowej po dorosłych. Obecne zasady najłatwiej ustalić po Mszy albo u proboszcza.

Czy schola śpiewa na odpuście parafialnym?

Schola przygotowuje oprawę uroczystości parafialnych, a odpust ku czci św. Faustyny jest najważniejszą z nich. Od 2023 r. odpust przypada w niedzielę przed 5 października, czyli przed wspomnieniem patronki. Szczegółowy program każdego odpustu publikuje portal parafii.

Gdzie znaleźć aktualne informacje o scholi?

Najpewniejszym źródłem są ogłoszenia i aktualności na portalu parafii naprawa.katolicki.eu. Tam pojawiają się terminy prób, spotkań i uroczystości. Ten serwis jest niezależnym przewodnikiem: nie prowadzi zapisów i nie publikuje harmonogramów zespołu.

Czy trzeba być parafianinem, żeby śpiewać w scholi?

Prawo kanoniczne tego nie wymaga. W praktyce o składzie zespołu decydują opiekun i proboszcz. W Naprawie sprawa jest o tyle ciekawa, że część wsi należy do innych parafii, m.in. do Jordanowa, Skomielnej Białej i Łętowni. Rodzina spoza granic parafii powinna po prostu zapytać na miejscu.

Czy rodzic musi wyrazić zgodę na udział dziecka w scholi?

W parafiach w Polsce zwykle tak, szczególnie przy wyjazdach i publikowaniu zdjęć z uroczystości. Opiekunowie grup dziecięcych pytają rodziców o zgodę ustnie albo na piśmie. Szczegóły ustala osoba prowadząca zespół.

Czy schola może śpiewać na ślubie lub pogrzebie?

To zależy od ustaleń z parafią i od samego zespołu. Oprawę muzyczną ślubu czy pogrzebu uzgadnia się w kancelarii parafii, w której odbywa się uroczystość, zwykle razem z organistą. Ofiara za posługę muzyczną jest sprawą umowy i dobrowolności, a nie cennika publikowanego w internecie.

Źródła i literatura

1. Sobór Watykański II, Konstytucja o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium, rozdział VI, nr 112-121 oraz nr 30, 1963: vatican.va, Sacrosanctum Concilium
2. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1156-1158, Pallottinum, wydanie polskie 1994 (tekst łaciński 1992, editio typica 1997).
3. Święta Kongregacja Obrzędów, Instrukcja o muzyce w liturgii Musicam sacram, 5 marca 1967: vatican.va, Musicam sacram
4. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum, Poznań 2000: Kol 3,16; Ef 5,19.
5. Portal Parafii św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie, naprawa.katolicki.eu, aktualności 2026 (dostęp: październik 2026).
6. Archidiecezja Krakowska, katalog parafii: Naprawa, Parafia św. Siostry Faustyny Kowalskiej (dostęp: październik 2026).
7. Wikipedia, Parafia św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie (dostęp: październik 2026).
8. Wikipedia, Naprawa (wieś) (dostęp: październik 2026).
9. Internet Archive, dawna strona parafianaprawa.pl, snapshoty z lat 2020-2021
10. Zdjęcie wyróżniające: Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons, strona pliku.