Obraz Miłosierdzia Bożego - wersje Kazimirowskiego i Hyły porównane

Autorka: · zaktualizowano

Spis treści

Oryginał obrazu Miłosierdzia Bożego, czyli pierwszy wizerunek „Jezu, ufam Tobie”, namalował Eugeniusz Kazimirowski w Wilnie w 1934 r. według wskazówek św. Faustyny Kowalskiej i pod kierunkiem ks. Michała Sopoćki. Dziś wisi w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie. Najbardziej znaną wersję namalował Adolf Hyła. Poświęcono ją w 1944 r. i znajduje się w Krakowie-Łagiewnikach.

Gdzie znajduje się oryginał obrazu Miłosierdzia Bożego?

Oryginał obrazu Miłosierdzia Bożego wisi w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie. Namalował go Eugeniusz Kazimirowski w 1934 r. Był to jedyny wizerunek, który powstał za życia s. Faustyny i przy jej udziale. Nad pracą czuwał ks. Michał Sopoćko. Obraz Adolfa Hyły z Łagiewnik powstał już po śmierci Faustyny, w czasie wojny.

Gdy ktoś wpisuje w wyszukiwarkę „oryginalny obraz Jezusa Miłosiernego”, prawie zawsze chodzi mu o płótno wileńskie. Powód jest prosty. Tylko przy tym obrazie s. Faustyna siedziała w pracowni malarza i poprawiała szczegóły. Wszystkie późniejsze wersje opierają się już na jej opisie, a nie na jej bezpośrednich uwagach.

Wilno: obraz Eugeniusza Kazimirowskiego z 1934 r.

Ks. Michał Sopoćko był spowiednikiem s. Faustyny w Wilnie. To on zamówił obraz u Eugeniusza Kazimirowskiego, autora pierwszego obrazu. Według materiałów sanktuarium wileńskiego płótno powstało w 1934 r. Kilka najważniejszych faktów z jego historii:

  • Autor i zamawiający: obraz namalował Eugeniusz Kazimirowski, malarz wileński, na zamówienie ks. Michała Sopoćki.
  • Nadzór merytoryczny: s. Faustyna przychodziła do pracowni i przekazywała uwagi wynikające z wizji opisanej w Dzienniczku (Dz. 47).
  • Pierwsze publiczne wystawienie: w 1935 r. w Ostrej Bramie w Wilnie, na zakończenie Jubileuszu Odkupienia.
  • Losy powojenne: władze zamknęły kościoły, a wierni przez lata potajemnie przechowywali obraz i przewozili go z miejsca na miejsce, zanim wrócił do Wilna.
  • Dzisiejsze miejsce: Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie, gdzie wierni przychodzą modlić się przed obrazem.

Kraków-Łagiewniki: obraz Adolfa Hyły

Adolf Hyła, malarz łagiewnickiego obrazu, namalował swoją wersję w czasie okupacji jako wotum. Według Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach obraz poświęcono w 1944 r. Wisi w kaplicy klasztornej Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Właśnie z niego pochodzi większość obrazków drukowanych w Polsce i za granicą. Więcej o tym płótnie piszę w tekście obraz Jezusa Miłosiernego z Łagiewnik.

Czy Faustyna widziała obraz Hyły?

Nie. S. Faustyna zmarła w Krakowie 5 października 1938 r., a Adolf Hyła namalował swój obraz kilka lat później, w czasie wojny. Faustyna widziała tylko płótno Kazimirowskiego. Dlatego historycy i przewodnicy nazywają wersję wileńską pierwszym obrazem, a łagiewnicką najbardziej rozpowszechnioną.

Co oznacza obraz Jezusa Miłosiernego?

Obraz Jezusa Miłosiernego to wizerunek Chrystusa w białej szacie, który prawą rękę unosi do błogosławieństwa, a lewą dotyka szaty na piersi. Z piersi wychodzą dwa promienie, blady i czerwony. Opis pochodzi z wizji s. Faustyny w Płocku z 22 lutego 1931 r. (Dz. 47-49). Podpis „Jezu, ufam Tobie” jest częścią polecenia, które Faustyna wtedy otrzymała.

Ten obraz zawsze czytam jak tekst, a nie tylko jak ilustrację. Każdy jego element ma źródło w Dzienniczku albo w Ewangelii. Główne elementy wizerunku:

  • Biała szata: Dzienniczek (Dz. 47) opisuje Jezusa ubranego na biało, co w malarstwie kojarzy się ze Zmartwychwstałym.
  • Prawa ręka uniesiona: gest błogosławieństwa, ten sam, który kapłan wykonuje na zakończenie Mszy.
  • Lewa ręka przy piersi: uchyla szatę w miejscu, z którego wychodzą promienie.
  • Dwa promienie: blady i czerwony, objaśnione w Dz. 299.
  • Krok naprzód: na większości wersji Chrystus idzie w stronę patrzącego, co malarze rozumieją jako ruch ku człowiekowi.
  • Podpis: „Jezu, ufam Tobie”, zapisany w Dz. 47 i powtórzony w Dz. 327.

Co oznaczają promienie blady i czerwony?

Blady promień oznacza Wodę, a czerwony Krew. Tak objaśnia je sam Dzienniczek:

„Blady promień oznacza Wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza Krew, która jest życiem dusz” - św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, Dz. 299, wyd. Księży Marianów

W tle stoi scena z Golgoty. Ewangelista pisze, że jeden z żołnierzy przebił włócznią bok Jezusa „i natychmiast wypłynęła krew i woda” (J 19,34, Biblia Tysiąclecia). Katechizm Kościoła Katolickiego w nr 1225 łączy krew i wodę z przebitego boku z chrztem i Eucharystią. Biały i czerwony promień nawiązują więc do sakramentów, a nie tylko do koloru.

Dlaczego podpis brzmi „Jezu, ufam Tobie”?

Polecenie, by umieścić ten podpis, padło w wizji z Płocka (Dz. 47). Powtarza się ono w kolejnych zapiskach (Dz. 327). Podpis streszcza całe nabożeństwo. Obraz nie ma zachwycać kunsztem, tylko przypominać o ufności. Te same słowa wierni powtarzają po koronce do Miłosierdzia Bożego krok po kroku.

Co mówi gest błogosławieństwa i spojrzenie?

Gest prawej ręki to błogosławieństwo. Dzienniczek wspomina też o spojrzeniu z obrazu: ma być takie jak spojrzenie Jezusa z krzyża (Dz. 326). Kazimirowski namalował Chrystusa z lekko opuszczonym wzrokiem. U Hyły Chrystus patrzy prosto na widza. Obie interpretacje mieszczą się w opisie, bo Dzienniczek nie podaje kąta spojrzenia.

Czy obietnica z Dz. 48 to nauka Kościoła?

Nie w sensie dogmatu. W Dz. 48 zapisano obietnicę związaną z czcią obrazu. To treść objawienia prywatnego. Katechizm (KKK 67) uczy, że objawienia prywatne nie dodają niczego do depozytu wiary i nie są obowiązkowe dla wiernych. Mogą jednak pomagać w przeżywaniu Ewangelii. Obietnicę z Dz. 48 traktuję więc jako treść przekazu s. Faustyny, a nie jako gwarancję.

Kazimirowski czy Hyła: porównanie wersji

Obraz Kazimirowskiego powstał w Wilnie w 1934 r., przy udziale s. Faustyny i ks. Sopoćki, na ciemnym tle. Obraz Adolfa Hyły to wotum dla Łagiewnik poświęcone w 1944 r. Stał się najczęściej powielaną wersją. Kościół nie wskazał jednej obowiązującej wersji. Dzienniczek (Dz. 313) przypomina, że wielkość obrazu nie leży w piękności farby.

Tabela różnic: rok, zamawiający, tło, miejsce

Poniższa tabela zbiera różnice, o które czytelnicy pytają najczęściej. Opisuje dwa płótna, ale nie ocenia ich wartości.

Cecha Eugeniusz Kazimirowski Adolf Hyła
Rok powstania 1934 czas wojny, poświęcenie w 1944 r.
Miejsce powstania Wilno Kraków
Zamawiający lub intencja ks. Michał Sopoćko wotum malarza dla kaplicy w Łagiewnikach
Udział s. Faustyny tak, przekazywała uwagi przy malowaniu nie, Faustyna już nie żyła
Tło ciemne, jednolite pierwotnie z pejzażem, później zmienione
Twarz i spojrzenie wzrok lekko opuszczony wzrok skierowany na patrzącego
Dzisiejsze miejsce Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach
Zasięg w kulcie znany głównie jako pierwszy obraz najczęściej reprodukowany na świecie

Który obraz Jezusa Miłosiernego jest prawdziwy?

Obie wersje są prawdziwymi obrazami Jezusa Miłosiernego, bo obie zawierają elementy z opisu w Dz. 47. Faustyna nie była zadowolona nawet z obrazu, przy którym pracowała. W Dzienniczku zapisała odpowiedź, którą usłyszała:

„Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu” - św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, Dz. 313, wyd. Księży Marianów

Różnice artystyczne to temat dla historyków sztuki. Ranking „lepszej” wersji nie wynika z doktryny i sama takiego rankingu nie układam.

Inne znane wersje wizerunku

Po Kazimirowskim i Hyle obraz malowało wielu artystów. Najczęściej wymieniane typy wersji to:

  • Wersja Ludomira Sleńdzińskiego: kolejna polska interpretacja wizji, często zestawiana z obrazem wileńskim.
  • Kopie obrazu Hyły: setki kopii w kościołach parafialnych, zwykle bez zmian w kompozycji.
  • Obrazki do modlitewnika: druki w małym formacie, najczęściej według wersji łagiewnickiej.
  • Wersje współczesne: ikony, mozaiki i witraże, w których tło i styl zmieniają się, ale promienie i podpis zostają.
  • Reprodukcje obrazu wileńskiego: coraz popularniejsze od czasu, gdy pielgrzymi zaczęli licznie odwiedzać sanktuarium w Wilnie.

Czy obraz Hyły to „fałszywy obraz” Jezusa Miłosiernego?

Nie, obraz Adolfa Hyły nie jest „fałszywym obrazem”. Tak nazywają go jedynie niektóre internetowe dyskusje. Żaden dokument Kościoła nie używa tego określenia. Wizerunek Hyły odbiera cześć w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Bazylikę tego sanktuarium konsekrował Jan Paweł II w 2002 r.

Skąd się wzięła teza o fałszywym obrazie?

Ta fraza krąży w komentarzach i na forach. Opiera się zwykle na kilku argumentach, które wyglądają na mocne, choć wcale takie nie są:

  • „Faustyna go nie widziała”: to prawda, ale Dzienniczek nie wymaga, by każdy obraz był malowany przy niej.
  • „Tło było zmieniane”: zmiana tła nie usuwa żadnego elementu z opisu w Dz. 47.
  • „Spojrzenie jest inne niż w Wilnie”: Dzienniczek nie określa, gdzie dokładnie ma patrzeć postać.
  • „Tylko pierwszy obraz jest ważny”: Kościół nie ogłosił takiej zasady wobec żadnego wizerunku.
  • Mylenie pojęć: słowo „oryginał” oznacza pierwszeństwo w czasie, a nie jedyną dopuszczalną formę kultu.

Czy Kościół uznaje obraz Hyły?

Tak. Obraz Hyły wisi w łagiewnickiej kaplicy, gdzie modlili się papieże, a jego kopie są w tysiącach kościołów. Katechizm (KKK 2132) uczy, że cześć oddawana obrazowi odnosi się do osoby, którą przedstawia. Nauczanie to sięga Soboru Nicejskiego II z 787 r. (KKK 2131). Wierny nie czci więc płótna ani pędzla, tylko Chrystusa. Dlatego spór o „ważną” wersję traci sens.

Jaki obraz religijny do domu?

Obraz religijny do domu to przede wszystkim wizerunek, przed którym rodzina rzeczywiście się modli. W przypadku obrazu Miłosierdzia Bożego dobra reprodukcja zawiera trzy elementy z Dz. 47: dwa promienie, gest błogosławieństwa i podpis „Jezu, ufam Tobie”. Wersja wileńska czy łagiewnicka to kwestia upodobania, a nie poprawności.

Obrazek Miłosierdzia Bożego: na co zwrócić uwagę przy zakupie

Nie polecam konkretnych sklepów i nie podaję cen. Obrazy są w księgarniach katolickich, w sklepach przy sanktuariach i u sprzedawców internetowych. Przed zakupem przejdź przez krótką listę:

  1. Sprawdź elementy z Dz. 47: biała szata, uniesiona prawa ręka, blady i czerwony promień oraz podpis.
  2. Oceń jakość druku: wyblakłe kolory zacierają różnicę między promieniami, która ma znaczenie teologiczne.
  3. Dobierz rozmiar do miejsca: obrazek do modlitewnika, mały obraz na półkę, większa kopia płótna do pokoju dziennego.
  4. Zwróć uwagę na podpis: polska wersja brzmi „Jezu, ufam Tobie”, a na zagranicznych drukach może być w innym języku.
  5. Wybierz wersję: płótno Kazimirowskiego albo Hyły, według własnego wyboru.
  6. Unikaj grafik bez podpisu i bez promieni: takie przedstawienie może być obrazem Serca Pana Jezusa, a nie Miłosierdzia.

Czy obraz trzeba poświęcić?

Nie ma takiego obowiązku, ale jest taki dobry zwyczaj. Księga „Obrzędy błogosławieństw” przewiduje błogosławieństwo przedmiotów kultu. Może go udzielić każdy kapłan, zwykle po Mszy albo w kancelarii parafialnej. Najprościej zapytać w kancelarii własnej parafii. Ewentualna ofiara jest dobrowolna.

Gdzie powiesić obraz w domu?

Najlepiej tam, gdzie rodzina się modli. Często jest to pokój dzienny albo kącik z krzyżem. Dobrze, żeby obraz wisiał na wysokości wzroku, a nie nad szafą, gdzie nikt go nie zauważy. Kto codziennie odmawia koronkę o 15:00, chętnie ustawia obraz w miejscu, przy którym może wtedy przystanąć.

Od Płocka do Łagiewnik: historia wizerunku

Historia obrazu Miłosierdzia Bożego zaczyna się 22 lutego 1931 r. w Płocku. W celi klasztornej s. Faustyna ma wtedy wizję opisaną w Dz. 47. Trzy lata później Eugeniusz Kazimirowski maluje pierwszy obraz w Wilnie. W 1944 r. zostaje poświęcony obraz Adolfa Hyły w Łagiewnikach. W 2002 r. Jan Paweł II konsekruje tamtejszą bazylikę.

Kiedy powstał obraz Jezusa Miłosiernego?

Pierwszy obraz powstał w 1934 r. w Wilnie, trzy lata po wizji w Płocku. Najważniejsze daty w kolejności:

  1. 1905: 25 sierpnia w Głogowcu rodzi się Helena Kowalska; o wsi i jej kościele piszę w tekście Głogowiec, miejsce chrztu św. Faustyny.
  2. 22 lutego 1931: wizja w Płocku i polecenie namalowania obrazu (Dz. 47).
  3. 1934: Eugeniusz Kazimirowski maluje obraz w Wilnie pod kierunkiem ks. Michała Sopoćki.
  4. 1935: wystawienie obrazu w Ostrej Bramie na zakończenie Jubileuszu Odkupienia.
  5. 5 października 1938: s. Faustyna umiera w Krakowie.
  6. 1944: poświęcenie obrazu Adolfa Hyły w Krakowie-Łagiewnikach.
  7. 18 kwietnia 1993: beatyfikacja s. Faustyny.
  8. 30 kwietnia 2000: kanonizacja; II Niedziela Wielkanocna zostaje Niedzielą Miłosierdzia.
  9. 2002: Jan Paweł II konsekruje bazylikę w Łagiewnikach.

Jaką rolę odegrał ks. Michał Sopoćko?

Bł. ks. Michał Sopoćko był wileńskim spowiednikiem s. Faustyny. To on zamówił pierwszy obraz i doprowadził do jego wystawienia w Ostrej Bramie. Bez jego uporu wizerunek mógłby pozostać jedynie opisem w zeszycie zakonnicy. Później przez lata zabiegał o upowszechnienie kultu Miłosierdzia Bożego.

Jaki związek ma Naprawa z historią kultu?

Naprawa pod Luboniem jest parafią młodszą niż sam kult. Według Wikipedii (stan z 27.10.2026) kościół św. Faustyny w Naprawie konsekrowano w kwietniu 2000 r., czyli w miesiącu kanonizacji patronki. Parafię erygował w 2003 r. kard. Franciszek Macharski. Kiedy schodzę z Lubonia Wielkiego niebieskim szlakiem, ta zbieżność dat zawsze mnie zastanawia. Kilka faktów o kulcie patronki w tej parafii:

  • Wezwanie: św. Siostra Faustyna Kowalska, której wspomnienie przypada 5 października.
  • Odpust: od 2000 r. obchodzony 5 października, a od 2023 r. w niedzielę przed tą datą (w 2026 r. był to 4 października).
  • Koronka: według ogłoszeń z dawnej strony parafii z 2021 r. odmawiano ją po Mszy w III piątek miesiąca.
  • Archidiecezja: parafia należy do archidiecezji krakowskiej, tej samej, w której leżą Łagiewniki.
  • Relikwie: dawna strona parafii wspominała tylko relikwie w sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach.

Najczęściej zadawane pytania

Jak nazywa się obraz religijny?

Obraz przedstawiający Chrystusa, Maryję lub świętych nazywa się wizerunkiem, obrazem religijnym albo dewocyjnym. W tradycji wschodniej mówi się o ikonie. Obraz z napisem „Jezu, ufam Tobie” to obraz Jezusa Miłosiernego, inaczej obraz Miłosierdzia Bożego.

Dlaczego obrazy Jezusa Miłosiernego tak się różnią?

Każdy malarz interpretował ten sam opis z Dzienniczka (Dz. 47) po swojemu. Elementy stałe to dwa promienie, gest błogosławieństwa i podpis „Jezu, ufam Tobie”. Twarz, tło, proporcje i styl zależą od artysty i epoki.

Czy katolik może modlić się przed obrazem?

Tak. Kościół uczy, że cześć oddawana obrazom odnosi się do osoby, którą przedstawiają (KKK 2132). To nie jest kult samego przedmiotu. Obraz pomaga skupić uwagę na modlitwie.

Gdzie kupić obraz Miłosierdzia Bożego?

Obrazy i obrazki są w księgarniach katolickich, w sklepach przy sanktuariach i u sprzedawców internetowych. Przy zakupie sprawdź, czy wizerunek zawiera elementy opisane w Dz. 47. Cena nie mówi nic o tym, czy obraz jest zgodny z opisem.

Czym obraz Miłosierdzia różni się od obrazu Serca Pana Jezusa?

Obraz Miłosierdzia Bożego ma dwa promienie wychodzące z piersi i podpis „Jezu, ufam Tobie”. Obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa pokazuje samo serce, często w koronie cierniowej i z płomieniem. To dwa różne nabożeństwa z różnych objawień prywatnych.

Kiedy przypada Niedziela Miłosierdzia?

Niedziela Miłosierdzia przypada w II Niedzielę Wielkanocną, tydzień po Wielkanocy. Jan Paweł II ustanowił ją dla całego Kościoła 30 kwietnia 2000 r., w dniu kanonizacji s. Faustyny. W wielu kościołach obraz Jezusa Miłosiernego stoi wtedy w centralnym miejscu.

Joanna Mrowiec - od czasów studiów chodzi po Beskidzie Wyspowym i Makowskim, a o kościele św. Faustyny w Naprawie pisze, bo łączy historię podgórskiej wsi z nabożeństwem do Bożego Miłosierdzia.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

  1. Św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej, Dz. 47-49, 299, 313, 326, 327, wyd. Księża Marianie (zapiski z lat 1934-1938).
  2. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 67, 1225, 2131-2132, wyd. polskie Pallottinum, 1994.
  3. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia, J 19,34.
  4. Obrzędy błogosławieństw dostosowane do zwyczajów diecezji polskich, błogosławieństwo przedmiotów kultu.
  5. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, historia obrazu Jezusa Miłosiernego (2026).
  6. Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie, oficjalne materiały o obrazie Eugeniusza Kazimirowskiego (2026).
  7. Wikipedia, Parafia św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie (stan z 27.10.2026).
  8. Zdjęcie wyróżniające: Dominikhpbr, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons, strona pliku.
Joanna Mrowiec, autorka serwisu Kościół w Naprawie
Joanna Mrowiec

Joanna Mrowiec chodzi po Beskidzie Wyspowym i Makowskim od czasów studiów, a szlak z Naprawy na Luboń Wielki przeszła o każdej porze roku. O kościele św. Faustyny pisze, bo młoda parafia pod Luboniem łączy dwie rzeczy, które ją zajmują: historię zwykłej podgórskiej wsi i nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia. Nie jest teolożką, siostrą zakonną ani przewodniczką górską z uprawnieniami. Korzysta z katalogu Archidiecezji Krakowskiej, porządku Mszy z portalu parafii, artykułów Wikipedii i dawnej strony parafii zachowanej w archiwum internetowym. Teksty o modlitwie pisze prosto, z myślą o osobach, które dopiero szukają pierwszych kroków. Jeśli coś pomyli, poprawia to i zapisuje datę zmiany.

Articles: 28