Koronka do Ran Pana Jezusa - jak ją odmawiać

Autorka: Joanna Mrowiec · zaktualizowano 27.10.2026

Spis treści

Koronkę do Ran Pana Jezusa odmawia się na zwykłym różańcu z pięcioma dziesiątkami. Na każdym dużym paciorku ofiaruje się Bogu Ojcu Rany Chrystusa „na uleczenie ran dusz naszych”, a na dziesięciu małych prosi się o przebaczenie i miłosierdzie przez zasługi Jego Ran. Modlitwa wywodzi się z przekazu s. Marii Marty Chambon, wizytki z Chambéry (1841-1907), i zajmuje około 10-12 minut.

Czym jest koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa?

Koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa to prywatne nabożeństwo pasyjne odmawiane na różańcu. Wyróżniają ją trzy cechy: ofiarowanie Ojcu Ran Chrystusa za siebie i za świat, krótkie wezwania powtarzane na paciorkach oraz pochodzenie z objawienia prywatnego s. Marii Marty Chambon. Biblijną podstawę daje Iz 53,5: „w Jego ranach jest nasze zdrowie” (Biblia Tysiąclecia, wyd. V).

Na szlaku z Naprawy na Luboń Wielki noszę w kieszeni zwykły różaniec. Wiele razy przekonałam się, że ta koronka dobrze pasuje do marszu pod górę, bo ma krótkie zdania i spokojny, równy rytm. Nie wymaga książeczki ani zapamiętywania tajemnic. Wystarczą dwa wezwania.

Na czym polega ofiarowanie Ran Ojcu?

Modlący się nie przynosi Bogu własnej ofiary. Przypomina Mu jedyną ofiarę Chrystusa, o której mówi Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 613-614). Sens koronki dobrze oddaje 1 P 2,24: przez rany Chrystusa zostaliśmy uzdrowieni. Chodzi tu przede wszystkim o uzdrowienie z grzechu.

• Adresat modlitwy: Bóg Ojciec, do którego kierujemy wezwanie „Ojcze Przedwieczny”.
• Treść ofiarowania: Rany Pana Jezusa, czyli Jego Męka rozważana jako źródło przebaczenia.
• Intencja: uleczenie „ran dusz”, a więc skutków grzechu we mnie i w świecie.
• Prośba na małych paciorkach: przebaczenie i miłosierdzie „przez zasługi świętych Ran”.
• Narzędzie: zwykły różaniec pięciodziesiątkowy, bez specjalnych medalików.

Czym koronka różni się od całego kultu pasyjnego?

Kult Męki Pańskiej obejmuje Drogę Krzyżową, Gorzkie Żale, adorację krzyża w Wielki Piątek i wiele innych form. Koronka do Ran jest tylko jedną z nich. To krótka, powtarzalna modlitwa skupiona wyłącznie na Ranach, a nie na kolejnych stacjach Męki.

Jak odmawiać koronkę do Najświętszych Ran Pana Jezusa?

Koronkę do Ran Pana Jezusa odmawia się w trzech częściach: modlitwy początkowe, pięć dziesiątek i zakończenie. Na pięciu dużych paciorkach pada wezwanie z ofiarowaniem Ran Ojcu, na pięćdziesięciu małych prośba o przebaczenie i miłosierdzie. Na końcu trzy razy powtarza się wezwanie z dużego paciorka. Daje to łącznie 58 krótkich wezwań i około 10-12 minut modlitwy.

Poniżej podaję brzmienie najczęściej spotykane w polskich modlitewnikach. Wydania różnią się drobiazgami, np. liczbą modlitw wstępnych. Jeśli modlisz się wspólnie z innymi, przyjmijcie jeden modlitewnik z imprimatur, żeby nie rozjeżdżać się w słowach.

Modlitwy na początek

Na krzyżyku i pierwszych paciorkach odmawia się modlitwy wstępne. W popularnej polskiej wersji wygląda to tak:

1. Znak krzyża: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.”
2. Wezwanie do Odkupiciela: „O Jezu, Boski Odkupicielu, bądź miłościw nam i całemu światu. Amen.”
3. Trisagion: „Boże Święty, Boże Mocny, Boże Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem. Amen.”
4. Prośba o łaskę: „Łaski i miłosierdzia, mój Jezu, w obecnych niebezpieczeństwach okryj nas Krwią Twoją Najdroższą. Amen.”
5. Wezwanie do Ojca: „Ojcze Przedwieczny, okaż nam miłosierdzie przez Krew Jezusa Chrystusa, Twego jedynego Syna, okaż nam miłosierdzie, błagamy Cię. Amen. Amen. Amen.”

Wezwania na dużych i małych paciorkach

Rdzeń koronki stanowią dwa zdania. Na każdym dużym paciorku mówimy: „Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na uleczenie ran dusz naszych”. Na każdym z dziesięciu małych paciorków: „Jezu mój, przebaczenia i miłosierdzia przez zasługi świętych Ran Twoich”. Układ paciorków jest ten sam co w innych koronkach. Kto się w nim gubi, znajdzie schemat w tekście jak liczyć paciorki koronki.

• Duży paciorek (5 razy): ofiarowanie Ran Ojcu na uleczenie ran dusz.
• Małe paciorki (5 x 10 = 50 razy): prośba o przebaczenie i miłosierdzie.
• Tempo: jedno wezwanie na jeden oddech wystarcza, żeby się nie spieszyć.
• Modlitwa w grupie: prowadzący zaczyna wezwanie, pozostali kończą je razem.

Zakończenie i czas trwania

Po piątej dziesiątce powtarza się trzy razy wezwanie z dużego paciorka: „Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany Pana naszego Jezusa Chrystusa na uleczenie ran dusz naszych”. Całość zamyka znak krzyża. W spokojnym tempie zajmuje to 10-12 minut, a w grupie zwykle kilka minut więcej.

Jakie błędy zdarzają się najczęściej?

Najczęstszy błąd to pomylenie wezwań z Koronką do Miłosierdzia Bożego, bo obie zaczynają się od słów „Ojcze Przedwieczny”. Zestawiłam typowe pomyłki:

• Zamiana dużego paciorka: zamiast Ran ktoś ofiaruje „Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo”, czyli wezwanie z Dz. 476.
• Zamiana małego paciorka: „dla Jego bolesnej Męki” zamiast „przez zasługi świętych Ran Twoich”.
• Pominięte zakończenie: brak trzykrotnego wezwania po piątej dziesiątce.
• Pośpiech: koronka odmówiona w trzy minuty przestaje być rozważaniem.

Skąd pochodzi koronka? S. Maria Marta Chambon

Koronka do Najświętszych Ran Pana Jezusa pochodzi z przekazu s. Marii Marty Chambon (1841-1907). Była siostrą konwerską w klasztorze Zakonu Nawiedzenia NMP (wizytek) w Chambéry, w Sabaudii we Francji. Według jej relacji Jezus zachęcał do czczenia Jego Ran i do powtarzania krótkich wezwań. Według KKK 67 jest to objawienie prywatne, które nie należy do depozytu wiary.

Kim była s. Maria Marta Chambon?

Urodziła się w ubogiej rodzinie chłopskiej w okolicach Chambéry. Do wizytek wstąpiła jako młoda kobieta i całe życie zakonne spędziła w tym samym klasztorze przy prostych pracach. Nie należy jej mylić z dwiema innymi postaciami:

• św. Marta z Betanii: siostra Marii i Łazarza z Ewangelii (Łk 10,38-42), a nie zakonnica.
• św. Małgorzata Maria Alacoque: także wizytka, ale z Paray-le-Monial i z XVII wieku. Z jej przekazem wiąże się kult Najświętszego Serca Pana Jezusa.
• Chambéry: miasto w Sabaudii, siedziba klasztoru wizytek. Nie chodzi o zamek Chambord nad Loarą.
• Zakon Nawiedzenia NMP: zgromadzenie założone w 1610 r. przez św. Franciszka Salezego i św. Joannę Franciszkę de Chantal.

Jak spisano przekaz z Chambéry?

Siostra Maria Marta sama nie pisała. Jej słowa notowały przełożone klasztoru, a po jej śmierci wspólnota wydała życiorys z opisem przeżyć mistycznych. Z tej relacji przeszły do modlitewników oba wezwania koronki. Dopiero potem tekst trafił do przekładów, także polskich.

Jak Kościół rozeznaje takie objawienia?

Od 2024 r. obowiązują „Normy dotyczące rozeznawania domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych” wydane przez Dykasterię Nauki Wiary. Nawet najwyższa przewidziana w nich ocena, nihil obstat, nie oznacza ogłoszenia, że zjawisko jest nadprzyrodzone. Pozwala tylko wiernym korzystać z danego nabożeństwa w sposób roztropny. Wobec przekazu z Chambéry wynikają z tego trzy praktyczne zasady:

1. Nikt nie ma obowiązku odmawiania koronki ani wiary w jej pochodzenie.
2. Treść modlitwy trzeba czytać w świetle Pisma i Katechizmu, a nie odwrotnie.
3. Tekst z imprimatur daje pewność, że brzmienie nie przeczy wierze Kościoła.
4. Ocenę objawień wydaje biskup miejsca razem z Dykasterią, a nie pojedynczy wierni czy portale.

Obietnice związane z koronką: jak je rozumieć

Obietnice związane z koronką do Ran pochodzą z objawienia prywatnego s. Marii Marty Chambon. Zapisała je jej wspólnota zakonna. Katechizm (KKK 67) przypomina, że objawienia prywatne pomagają pełniej żyć Objawieniem Chrystusa, ale niczego do niego nie dodają. Żadna modlitwa nie gwarantuje więc konkretnego skutku, bo odpowiedź zawsze należy do Boga.

„Nie należą one jednak do depozytu wiary. Ich rolą nie jest «ulepszanie» czy «uzupełnianie» ostatecznego Objawienia Chrystusa, ale pomoc w pełniejszym przeżywaniu go w jakiejś epoce historycznej.” - Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 67, Pallottinum, wyd. II, 2002

Co mówi KKK 67 o objawieniach prywatnych?

Mówi, że Objawienie zakończyło się w Chrystusie, a objawienia prywatne mogą najwyżej pomagać je przeżywać. Dlatego zapowiedzi łask z przekazu z Chambéry opisuję jako treść relacji zakonnej, a nie jako naukę Kościoła. Kto chce je poznać, niech sięgnie do wydania z imprimatur, a nie do łańcuszków w komunikatorach.

• Nauka Kościoła: Męka Chrystusa jest jedyną ofiarą zbawczą (KKK 613-614).
• Objawienie prywatne: przekaz s. Chambon o czczeniu Ran i jego zapowiedzi.
• Pobożność ludowa: piątkowe odmawianie koronki, różańce z medalikiem Ran.
• Zwyczaj: modlitwa przy chorym czy w drodze, bez żadnego przepisu.

Czy modlitwa gwarantuje skutek?

Nie. Koronka nie jest licznikiem, który po określonej liczbie powtórzeń „uruchamia” łaskę. Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii (2001) przestrzega przed traktowaniem nabożeństw w sposób magiczny. Ich miarą jest to, czy prowadzą do Chrystusa i sakramentów. Owocem koronki, o który rzeczywiście można prosić, jest wdzięczność za Mękę i nawrócenie.

Rany Chrystusa w Piśmie Świętym i Katechizmie

O Ranach Chrystusa w Biblii mówią przede wszystkim trzy teksty: Iz 53,5 o Słudze Pańskim, „w Jego ranach jest nasze zdrowie”, 1 P 2,24 o uzdrowieniu przez Jego rany oraz J 20,27, gdzie Zmartwychwstały pokazuje rany Tomaszowi. Katechizm (KKK 613-614) wyjaśnia, że śmierć Chrystusa to jedyna i ostateczna ofiara. Z tych tekstów wyrasta sens koronki.

„Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie.” - Księga Izajasza 53,5, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum, 2000

Co Biblia mówi o ranach Jezusa?

Biblia pokazuje rany Jezusa jako znak cierpienia przyjętego za grzechy, ale także jako znak zwycięstwa. Rany nie znikają po Zmartwychwstaniu. Chrystus pokazuje je uczniom.

• Iz 53,5: proroctwo o Słudze, którego rany przynoszą zdrowie innym.
• J 19,34: żołnierz przebija bok Jezusa włócznią i wypływa krew i woda.
• J 20,27: Jezus zaprasza św. Tomasza Apostoła, by dotknął Jego rąk i boku.
• 1 P 2,24: Chrystus poniósł nasze grzechy na drzewo, a Jego rany nas uzdrowiły.
• Ga 6,17: św. Paweł pisze o „znamionach Jezusa” noszonych na swoim ciele.

Jak Katechizm opisuje ofiarę Chrystusa?

KKK 613 nazywa śmierć Chrystusa ofiarą paschalną, która dokonuje ostatecznego odkupienia. KKK 614 dodaje, że ta ofiara jest jedyna i dopełnia wszystkie ofiary Starego Przymierza. Słowa „ofiaruję Ci Rany” trzeba więc rozumieć jako przyłączenie się do tej jednej ofiary, a nie jako dodawanie nowej.

Jak Rany obecne są w pobożności ludowej?

Na wsiach pod Luboniem, podobnie jak w całej Polsce, Męka Pańska ma swoje stałe miejsce w kalendarzu: piątkowa Droga Krzyżowa w Wielkim Poście, Gorzkie Żale w niedzielne popołudnia, krzyże przydrożne na rozstajach. Koronka do Ran dobrze się w ten rytm wpisuje, chociaż nie jest tak powszechna jak te nabożeństwa.

Jaka jest modlitwa o gojenie ran?

Chrześcijańska modlitwa o gojenie ran zwykle odwołuje się do Iz 53,5: „w Jego ranach jest nasze zdrowie”. Może dotyczyć ran duchowych, czyli grzechu i doznanej krzywdy, a także choroby ciała. Dla ciężko chorych Kościół ma sakrament namaszczenia chorych (Jk 5,14-15; KKK 1499). Modlitwa wspiera chorego, ale nie zastępuje leczenia.

Rany duchowe i rany ciała: jak je rozróżnić?

Kiedy w koronce prosimy o „uleczenie ran dusz”, chodzi o skutki grzechu, a nie o skaleczenie czy chorobę. Te dwie sfery dobrze jest rozdzielać:

• Rana duchowa: grzech, poczucie winy, nieprzebaczona krzywda. Lekarstwem jest sakrament pokuty i pojednanie.
• Rana emocjonalna: żałoba, przemoc, trauma. Modlitwa może tu towarzyszyć pomocy psychologa.
• Rana fizyczna: uraz, oparzenie, rana przewlekła. Potrzebny jest lekarz lub pielęgniarka.
• Ciężka choroba: miejsce dla sakramentu namaszczenia chorych i dla leczenia.

Materiał informacyjny. Modlitwa nie zastępuje leczenia. Przy ranach, które się nie goją, gorączce czy nasilającym się bólu treść ta nie zastępuje konsultacji z lekarzem.

Czym jest namaszczenie chorych?

Namaszczenie chorych to sakrament, w którym Kościół poleca chorego cierpiącemu i uwielbionemu Panu (KKK 1499). Kościół wyznaje, że jest to jeden z siedmiu sakramentów (KKK 1511). Opiera się na Jk 5,14-15, gdzie mowa o wezwaniu prezbiterów i namaszczeniu olejem. O jego przyjęcie prosi się w kancelarii własnej parafii albo bezpośrednio u kapłana.

Jak może brzmieć krótka modlitwa w duchu Iz 53,5?

Taką modlitwę można ułożyć w kilku zdaniach, własnymi słowami. Oto przykład bez żadnych formuł „gwarancji”:

1. „Panie Jezu, w Twoich ranach jest nasze zdrowie.
2. Oddaję Ci (imię) i wszystko, co ją/jego boli.
3. Prowadź ręce lekarzy i tych, którzy się nią/nim opiekują.
4. Daj cierpliwość, pokój serca i siłę na każdy dzień.
5. Niech się stanie Twoja wola. Amen.”

Koronka do Ran a inne nabożeństwa pasyjne

Koronka do Ran należy do rodziny koronek pasyjnych, obok Koronki do Najdroższej Krwi i Koronki do Miłosierdzia Bożego. Różnią się pochodzeniem, długością i treścią wezwań. Najwięcej pomyłek bierze się ze wspólnego początku „Ojcze Przedwieczny”, który ma zarówno koronka z Chambéry, jak i koronka z Dzienniczka (Dz. 476).

Nabożeństwo	Początek wezwania	Liczba części	Źródło
Koronka do Ran Pana Jezusa	„Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Rany…”	5 dziesiątek + 3 wezwania końcowe	Przekaz s. Marii Marty Chambon, wizytki z Chambéry
Koronka do Miłosierdzia Bożego	„Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo…”	5 dziesiątek + 3 razy „Święty Boże”	Dzienniczek św. Faustyny, Dz. 476
Koronka do Najdroższej Krwi	Rozważanie kolejnych tajemnic wylania Krwi	7 tajemnic	Tradycja kultu Krwi Chrystusa
Koronka do Serca Pana Jezusa	Wezwania do Najświętszego Serca	Zależnie od wydania	Kult Serca Jezusowego

Jak brzmi różaniec do Najświętszej Krwi Pana Jezusa?

Różaniec, czyli Koronka do Najdroższej Krwi, składa się z siedmiu tajemnic. Każda z nich wspomina jedno wylanie Krwi Chrystusa. Każdą rozważa się z krótką modlitwą i uwielbieniem Krwi. Tekst i jego pochodzenie opisuję w osobnym artykule Koronka do Krwi Chrystusa. Tradycyjnie rozważa się:

• Obrzezanie Jezusa, pierwsze przelanie Jego Krwi.
• Krwawy pot w Ogrójcu.
• Biczowanie u słupa.
• Cierniem ukoronowanie.
• Drogę krzyżową na Kalwarię.
• Ukrzyżowanie.
• Przebicie boku włócznią (J 19,34).

Ojcze Przedwieczny: wspólny rdzeń z Koronką do Miłosierdzia

Obie koronki mają tę samą budowę i ten sam adresat. W Koronce do Miłosierdzia na dużych paciorkach ofiaruje się jednak „Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo” Jezusa „na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata” (Dz. 476), a nie same Rany. Pełny tekst znajdziesz w artykule Koronka do Miłosierdzia Bożego: tekst krok po kroku. Dla mnie to bliska modlitwa także z innego powodu. Kościół pod Luboniem nosi imię Faustyny, a o tym, dlaczego parafia w Naprawie nosi imię św. Faustyny, piszę osobno.

Koronka do Męki Pańskiej i inne warianty

Krążą też inne koronki pasyjne, m.in. do Męki Pańskiej i takie, które wyliczają konkretną liczbę ran. Ich teksty różnią się w zależności od wydania i nie zawsze mają jasne źródło. Dlatego tutaj ich nie przytaczam. Jeśli trafisz na taki tekst, sprawdź, czy ma imprimatur.

Kiedy odmawiać koronkę do Ran Pana Jezusa?

Koronkę do Ran można odmawiać każdego dnia, bo nie ma przypisanego terminu liturgicznego. Najbardziej pasuje jednak do piątku, Wielkiego Postu i Triduum Paschalnego, czyli dni wspominających Mękę. Wiele osób łączy ją z godziną 15:00, pamiątką śmierci Jezusa, o której pisze św. Faustyna (Dz. 1320).

• Piątek: dzień wspomnienia śmierci Chrystusa, tradycyjnie dzień pokuty.
• Wielki Post: obok Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali.
• Triduum Paschalne: szczególnie Wielki Piątek, przed lub po adoracji krzyża.
• Godzina 15:00: moment śmierci Jezusa na krzyżu.
• Przy chorym: spokojna modlitwa przy łóżku, jedna dziesiątka albo całość.
• W intencji zmarłych: Kościół zachęca do modlitwy za zmarłych (KKK 1032).

Czy piątek to najlepszy dzień?

Tak, jeśli chodzi o symbolikę, ale żaden przepis tego nie wymaga. W pierwszy piątek miesiąca wiele osób sięga raczej po nabożeństwo do Serca Jezusowego. Opis tej modlitwy znajdziesz w tekście o tym, jak odmawiać koronkę do Serca Jezusa w pierwszy piątek.

Czy można ją łączyć z Godziną Miłosierdzia?

Tak. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby o 15:00 odmówić najpierw Koronkę do Miłosierdzia, a potem jedną dziesiątkę koronki do Ran. Lepiej jednak nie mieszać wezwań w jednej koronce, bo każda ma własną logikę.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest codzienna modlitwa do Krwi Chrystusa?

Najprostsza to krótki akt: „Krwi Chrystusa, obmyj mnie”, zaczerpnięty z modlitwy „Duszo Chrystusowa”. Można go powtarzać rano, w drodze do pracy czy przed snem. Dłuższą formą jest Koronka do Najdroższej Krwi z siedmioma tajemnicami.

Czym jest uczczenie Ran Pana Jezusa?

To szersza postawa wdzięczności za Mękę: rozważanie Ran w modlitwie, w Drodze Krzyżowej, w adoracji krzyża w Wielki Piątek. Koronka do Ran jest jedną z form tego uczczenia, ale nie jedyną. Może nim być również zwykły pocałunek krzyża i chwila ciszy przed nim.

Czy koronkę do Ran można odmawiać za zmarłych?

Tak. Kościół zachęca do modlitwy za zmarłych i do ofiarowania za nich Mszy Świętej (KKK 1032). Koronkę można ofiarować za konkretną zmarłą osobę albo za wszystkie dusze czyśćcowe. Szczególnie pasuje to do listopada.

Czy do koronki potrzebny jest specjalny różaniec?

Nie. Koronkę do Ran odmawia się na zwykłym różańcu z pięcioma dziesiątkami. W sklepach dewocyjnych są też różańce z medalikiem Ran, ale to kwestia osobistego wyboru. W razie potrzeby wystarczą nawet palce dłoni.

Czy koronkę mogą odmawiać dzieci?

Tak, bo wezwania są krótkie i łatwo je zapamiętać. Dzieciom dobrze jest najpierw prosto wyjaśnić, czym są Rany Jezusa, np. pokazując krzyż. Na początek wystarczy jedna dziesiątka zamiast pięciu.

Czy koronkę do Ran można odmawiać w grupie?

Tak. Prowadzący zaczyna wezwanie, a pozostali kończą je chórem, tak samo jak przy różańcu. Przed wspólną modlitwą dobrze jest ustalić jedno wydanie tekstu, bo modlitwy wstępne różnią się w modlitewnikach. O wspólne nabożeństwo w kościele zapytaj w kancelarii swojej parafii.

Czy koronkę można odmawiać po cichu w drodze?

Tak, i często tak właśnie robię na beskidzkich szlakach. Koronka nie wymaga klęczenia ani książeczki, liczy się skupienie. Kiedy wędruję w grupie, wystarcza mi jedna dziesiątka na postoju.

Źródła i literatura

1. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum, Poznań 2000: Iz 53,5; J 19,34; J 20,27; Ga 6,17; Jk 5,14-15; 1 P 2,24.
2. Katechizm Kościoła Katolickiego, wyd. II, Pallottinum, Poznań 2002: nr 67, 613-614, 1032, 1499, 1511. Katechizm na stronie Stolicy Apostolskiej
3. Dykasteria Nauki Wiary, Normy dotyczące rozeznawania domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych, 2024. Dykasteria Nauki Wiary - dokumenty
4. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii. Zasady i wskazania, 2001.
5. Św. s. Faustyna Kowalska, Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej, Wydawnictwo Misericordia: Dz. 476, 1320.
6. Zakon Nawiedzenia NMP (wizytki), życiorys s. Marii Marty Chambon spisany przez wspólnotę klasztoru w Chambéry.

Kilka uwag do redakcji (nie wchodzą do treści artykułu):

• Daty i fakty o s. Chambon pochodzą z mojej pamięci, a nie ze źródła. Chodzi o daty 1841-1907, status siostry konwerskiej i to, że jej słowa spisywały przełożone. Nie miałam materiałów zakonnych, a w briefie mają one status needs check. Przed publikacją trzeba je porównać z biografią zakonną.
• Brzmienie wezwań i modlitw wstępnych też jest z pamięci. Podałam najczęstszą polską wersję. Warto porównać ją z modlitewnikiem z imprimatur. To samo dotyczy dosłownych cytatów Iz 53,5 i KKK 67.
• Tego, czego brief zabrania, nie użyłam. Nie ma tu listy obietnic, statusu świętej ani błogosławionej, wzmianki o nabożeństwie w parafii w Naprawie ani wariantów koronek bez źródła. Pominęłam też embed YouTube, bo kandydat miał status needs_url_verification.
• Dwa linki w źródłach wskazują ogólne strony watykańskie, a nie same dokumenty. Pierwszy prowadzi do angielskiego indeksu Katechizmu, drugi do strony Dykasterii. Przed publikacją warto podmienić je na bezpośrednie adresy dokumentów.
• Tekst ma około 2300 słów. Każdy z 5 linków wewnętrznych występuje raz i ma atrybut data-target. W tekście nie ma pauz ani półpauz.