Promienie z obrazu w znaku parafii - biały i czerwony w Naprawie

Autorka: Joanna Mrowiec · zaktualizowano 11.11.2026

Spis treści

Co oznaczają promienie na obrazie „Jezu, ufam Tobie”?

Promienie Miłosierdzia w znaku z Naprawy odwołują się do obrazu „Jezu, ufam Tobie”, św. Faustyny Kowalskiej i kościoła konsekrowanego w kwietniu 2000 roku. Biały promień oznacza wodę, a czerwony krew według Dzienniczka (Dz. 299); oba prowadzą do biblijnej sceny z Ewangelii Jana (J 19,34).

Na obrazie Jezusa Miłosiernego wychodzą z okolicy serca dwa promienie. Nie są dekoracją ani kodem przynoszącym szczęście. W pobożności związanej z tym wizerunkiem przypominają o męce Chrystusa, zaufaniu i miłosierdziu Boga wobec człowieka.

Co oznacza promień blady i czerwony w Dzienniczku?

Promień blady oznacza wodę, a promień czerwony oznacza krew - tak wyjaśnia św. Faustyna Kowalska w zapisie Dz. 299. Jest to treść objawienia prywatnego, dlatego nie stanowi nowego dogmatu, lecz może pomagać wierzącym przeżywać Ewangelię zgodnie z nauką Kościoła.

„Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia Mojego wówczas, kiedy konające Serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu. Te promienie osłaniają dusze przed zagniewaniem Ojca Mojego. [...] Blady promień oznacza Wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza Krew, która jest życiem dusz.” - św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, Dz. 299

Najprościej zapamiętać tę symbolikę w dwóch parach: blady promień - woda, czerwony promień - krew. W tekstach religijnych biel może przywodzić na myśl oczyszczenie, a czerwień życie i ofiarę, ale podstawą dla tego konkretnego obrazu pozostaje zapis Dzienniczka.

• Promień blady - według Dz. 299 oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze.
• Promień czerwony - według Dz. 299 oznacza krew, określoną jako życie dusz.
• Podpis „Jezu, ufam Tobie” - kieruje uwagę ku zaufaniu Jezusowi, a nie ku samemu przedmiotowi.
• Obraz „Jezu, ufam Tobie” - przedstawia Jezusa Miłosiernego, a nie niezależny symbol graficzny oderwany od wiary.

Skąd pochodzi motyw krwi i wody z boku Chrystusa?

Motyw krwi i wody pochodzi z J 19,34, gdzie ewangelista opisuje przebicie boku ukrzyżowanego Jezusa i wypływ krwi oraz wody. Ten fragment jest biblijnym tłem dla późniejszego odczytania promieni, niezależnie od formy konkretnego obrazu.

W tradycji katolickiej krew i wodę często łączy się z Eucharystią oraz chrztem. Jest to interpretacja teologiczna obecna w życiu Kościoła, nie dodatkowa definicja narzucona przez sam obraz. Katechizm przypomina, że objawienia prywatne nie należą do depozytu wiary i nie mogą go uzupełniać (KKK 67).

• Ewangelia Jana - J 19,34 wskazuje na krew i wodę wypływające z przebitego boku Jezusa.
• Chrzest - woda bywa odczytywana jako znak oczyszczenia i nowego życia w Chrystusie.
• Eucharystia - krew prowadzi do rozważania ofiary Chrystusa obecnej w liturgii.
• Objawienie prywatne - zapis św. Faustyny należy czytać w świetle Pisma Świętego i nauki Kościoła.

Szersze objaśnienie znajdziesz w tekście symbolika promieni na obrazie, poświęconym wyłącznie bieli, czerwieni oraz ich źródłom.

Co to jest miłosierdzie?

Miłosierdzie to miłość, która pochyla się nad ludzką biedą, cierpieniem i grzechem, charakteryzująca się przebaczeniem, pomocą oraz szacunkiem dla osoby. Katechizm Kościoła Katolickiego wskazuje, że Ewangelia jest objawieniem miłosierdzia Bożego w Jezusie Chrystusie (KKK 1846).

To słowo łatwo zamienić w ogólny slogan. W języku wiary miłosierdzie nie oznacza pobłażania każdej decyzji ani zamykania oczu na krzywdę. Oznacza dostrzeżenie człowieka i odpowiedź, która nie odbiera mu godności.

Jak Katechizm opisuje miłosierdzie Boga?

Katechizm opisuje miłosierdzie Boga przez dzieło Jezusa Chrystusa, który przynosi przebaczenie grzechów i pojednanie. KKK 1846 mówi o Ewangelii jako objawieniu Bożego miłosierdzia, więc punktem wyjścia pozostaje Chrystus, nie sama emocja współczucia.

Encyklika Dives in misericordia przedstawia miłosierdzie jako centralny wymiar objawienia Boga w Chrystusie. - Jan Paweł II, Dives in misericordia, 1980

W praktyce wiejskiej wspólnoty ten sens widać bez wielkich deklaracji: w cierpliwej rozmowie z samotną osobą, pomocy sąsiadowi po chorobie, zawiezieniu kogoś do lekarza czy odwiedzinach chorych. Z lokalnych archiwów wiadomo, że w Naprawie posługa u chorych była związana z pierwszymi piątkami miesiąca.

• Przebaczenie - nie usuwa odpowiedzialności, ale otwiera drogę do pojednania.
• Pomoc sąsiedzka - może oznaczać konkretny czyn, taki jak zakupy lub odśnieżenie dojścia.
• Odwiedziny chorych - w parafialnym życiu są formą troski o osoby, które nie mogą przyjść do kościoła.
• Szacunek - chroni przed traktowaniem osoby potrzebującej jak problemu do rozwiązania.

Czym są uczynki miłosierdzia co do ciała i duszy?

Uczynki miłosierdzia to konkretne sposoby pomocy drugiemu człowiekowi, obejmujące potrzeby materialne i duchowe; ich tradycyjny wykaz przywołuje KKK 2447. Nie wymagają widowiskowego gestu, lecz rozpoznania realnej potrzeby i odpowiedzialnego działania.

Przykładem uczynku co do ciała jest wsparcie chorego lub głodnego. Przykładem uczynku co do duszy jest pocieszenie, cierpliwe pouczenie albo modlitwa za żywych i zmarłych. W obu przypadkach pomoc nie powinna upokarzać.

• Nakarmić głodnych - oznacza odpowiedzieć na faktyczny brak jedzenia, a nie tylko go zauważyć.
• Odwiedzać chorych - oznacza pamiętać o osobie ograniczonej chorobą lub wiekiem.
• Pocieszać strapionych - wymaga słuchania, a nie szybkiego oceniania czyichś przeżyć.
• Przebaczać urazy - jest pracą nad relacją, nie zgodą na dalszą krzywdę.
• Modlić się za żywych i umarłych - pozostaje duchowym wymiarem pamięci o innych.

Gdzie znajduje się oryginał obrazu Miłosierdzia Bożego?

Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego namalował Eugeniusz Kazimirowski w Wilnie w 1934 roku pod kierunkiem św. Faustyny Kowalskiej i ks. Michała Sopoćki. Obraz wileński znajduje się dziś w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie, natomiast w Polsce najsłynniejszy jest wizerunek Adolfa Hyły z 1943 roku z Krakowa-Łagiewnik.

Te dwa obrazy bywają mylone, ponieważ oba pokazują Jezusa w jasnej szacie, z uniesioną dłonią i promieniami wychodzącymi z serca. Różnią się jednak historią powstania, kompozycją i tłem.

Kto namalował pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego?

Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego namalował Eugeniusz Kazimirowski w Wilnie w 1934 roku, współpracując z ks. Michałem Sopoćką oraz św. Faustyną Kowalską. Wizerunek powstał po zapisanym w Dz. 47 poleceniu namalowania obrazu z podpisem „Jezu, ufam Tobie”.

Wileński obraz ma surowszą, bardziej oszczędną kompozycję. Postać Chrystusa stoi na ciemnym tle, a wzrok kieruje nieco w dół. To właśnie ten wizerunek jest pierwszą realizacją związaną bezpośrednio z poleceniem opisanym przez Faustynę.

• Eugeniusz Kazimirowski - jest autorem pierwszego obrazu z 1934 roku.
• Wilno - jest miejscem powstania pierwszego wizerunku Jezusa Miłosiernego.
• Ks. Michał Sopoćko - wspierał powstanie obrazu i rozwój kultu Bożego Miłosierdzia.
• Św. Faustyna Kowalska - przekazała malarzowi wskazówki wynikające z opisu wizji.

Czym różni się obraz wileński od obrazu Adolfa Hyły?

Obraz wileński Eugeniusza Kazimirowskiego z 1934 roku różni się od obrazu Adolfa Hyły z 1943 roku przede wszystkim kompozycją, tłem i historią. Wizerunek Hyły, przechowywany w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, stał się w Polsce najczęściej rozpoznawalną wersją.

Cecha	Obraz wileński	Obraz łagiewnicki
Autor	Eugeniusz Kazimirowski	Adolf Hyła
Rok powstania	1934	1943
Miejsce związane z obrazem	Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie	Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach
Charakter przedstawienia	Osobny, ciemniejszy i bardziej powściągliwy wizualnie	Jaśniejsze tło i wersja szeroko rozpowszechniona w Polsce

• Obraz wileński - jest pierwotnym wizerunkiem wykonanym przez Kazimirowskiego.
• Obraz łagiewnicki - jest dziełem Adolfa Hyły z 1943 roku.
• Kraków-Łagiewniki - przechowują relikwie św. Faustyny i są ważnym miejscem kultu.
• Naprawa - nie ma potwierdzonych informacji o relikwiach św. Faustyny w miejscowym kościele.

Co to jest święto Miłosierdzia Bożego?

Niedziela Miłosierdzia Bożego to II Niedziela Wielkanocna, obchodzona w całym Kościele katolickim od 2000 roku. Jan Paweł II ogłosił tę nazwę 30 kwietnia 2000 roku, w dniu kanonizacji św. Faustyny Kowalskiej, a dekret Kongregacji Kultu Bożego utrwalił ją w kalendarzu liturgicznym.

Święto nie jest tym samym co wspomnienie św. Faustyny 5 października ani odpust patronalny konkretnej parafii. Ma rangę obchodzoną w całym Kościele i przypada zawsze osiem dni po Wielkanocy.

Kiedy przypada Niedziela Miłosierdzia Bożego?

Niedziela Miłosierdzia Bożego przypada w II Niedzielę Wielkanocną, czyli dokładnie tydzień po Niedzieli Zmartwychwstania. Jej data zmienia się co roku wraz z datą Wielkanocy, dlatego nie ma stałego dnia w kalendarzu cywilnym.

W Dzienniczku znajduje się prośba o ustanowienie święta w pierwszą niedzielę po Wielkanocy (Dz. 49). Ten zapis należy odróżnić od decyzji liturgicznej Kościoła, która weszła w życie dla całego świata katolickiego w 2000 roku.

• II Niedziela Wielkanocna - jest liturgiczną datą Niedzieli Miłosierdzia Bożego.
• 30 kwietnia 2000 roku - to dzień kanonizacji św. Faustyny Kowalskiej przez Jana Pawła II.
• Kongregacja Kultu Bożego - wydała w 2000 roku dekret dotyczący nazwy tego dnia.
• 5 października - jest wspomnieniem liturgicznym św. Faustyny, a nie datą święta Miłosierdzia.

Jak odróżnić liturgię Kościoła od objawienia prywatnego?

Liturgia Kościoła jest publicznym kultem regulowanym przez Kościół, a objawienie prywatne może pomagać wiernym przeżywać wiarę, lecz nie dodaje nowej prawdy wiary. Taką granicę wyjaśnia KKK 67, odnosząc ją również do zapisów św. Faustyny.

To rozróżnienie chroni przed dwoma błędami: lekceważeniem pobożności związanej z Miłosierdziem oraz traktowaniem jej jak źródła obowiązującego dogmatu. Modlitwa, obraz i święto mają różne miejsce w życiu wiary.

• Msza święta - należy do liturgii Kościoła i ma ustalony porządek celebracji.
• Niedziela Miłosierdzia - jest obchodem wpisanym do kalendarza liturgicznego.
• Dzienniczek św. Faustyny - jest zapisem objawienia prywatnego.
• Pobożność ludowa - obejmuje między innymi koronkę oraz modlitwę przed obrazem.

Dlaczego promienie w znaku związanym z Naprawą?

Promienie w znaku parafianaprawa.pl łączą patronkę miejscowego kościoła, św. Faustynę Kowalską, z historią Naprawy u stóp Lubonia. Kościół konsekrowano w kwietniu 2000 roku, a Parafię św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie erygowano 20 kwietnia 2003 roku, dlatego biel i czerwień mają tu czytelny kontekst historyczny.

To znak niezależnego przewodnika, nie oficjalny herb ani logo parafii. Oficjalne komunikaty, ogłoszenia, intencje i aktualny porządek nabożeństw publikuje parafia na swoim portalu.

Dlaczego Naprawę można nazwać parafią rówieśniczką kanonizacji?

Naprawę można opisać jako parafię rówieśniczkę kanonizacji, ponieważ miejscowy kościół konsekrowano w kwietniu 2000 roku, tym samym miesiącu, w którym 30 kwietnia kanonizowano św. Faustynę. Sama parafia powstała trzy lata później, 20 kwietnia 2003 roku.

Ta zbieżność dat nie czyni z Naprawy miejsca o szczególnym statusie w kulcie powszechnym. Jest jednak uczciwym, lokalnym punktem opowieści o młodej parafii i patronce, której kult jest rozpoznawalny daleko poza Małopolską.

• Kwiecień 2000 roku - oznacza czas konsekracji kościoła w Naprawie.
• 30 kwietnia 2000 roku - oznacza kanonizację św. Faustyny przez Jana Pawła II.
• 20 kwietnia 2003 roku - oznacza erekcję parafii dekretem kard. Franciszka Macharskiego.
• Parafia św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie - należy do archidiecezji krakowskiej.

Jak zdanie „Jezu, ufam Tobie” pojawiło się w historii Naprawy?

Zdanie „Jezu, ufam Tobie” padło z ust dzieci podczas Mszy odprawionej 15 listopada 2020 roku z okazji setnych urodzin Marianny Kurek, według archiwum dawnej strony parafianaprawa.pl. To zapis lokalnego wydarzenia, a nie dowód na oficjalne przyjęcie promieni jako parafialnego znaku.

Ten szczegół dobrze pokazuje, że popularny podpis obrazu działa także poza reprodukcją malarską - jako krótka modlitwa i wyznanie zaufania. Nie trzeba dopisywać do niego niezwykłych obietnic ani przypisywać mu automatycznej skuteczności.

• Marianna Kurek - była bohaterką Mszy związanej z jej setnymi urodzinami w 2020 roku.
• Dzieci - wypowiedziały słowa „Jezu, ufam Tobie” podczas tego lokalnego wydarzenia.
• Archiwum dawnej strony - zachowało relację z listopada 2020 roku.
• Podpis obrazu - jest modlitewnym wezwaniem, a nie formułą gwarantującą określony rezultat.

Jak połączyć biel, czerwień i zieleń Beskidów w znaku?

Biel i czerwień odnoszą się do promieni obrazu „Jezu, ufam Tobie”, a zieleń może przywoływać Beskid Wyspowy i Beskid Makowski otaczające Naprawę. Ciepły złoty akcent pasuje do światła, lecz nie powinien zastępować dwóch podstawowych promieni ani udawać symbolu urzędowego.

Przy wędrówce z Naprawy na Luboń Wielki dobrze widać, dlaczego linia grzbietu może działać w prostym sygnecie. Nie konkuruje z treścią religijną, tylko osadza przewodnik w konkretnej miejscowości i krajobrazie.

• Biel - odwołuje się do bladego promienia opisanego w Dz. 299.
• Czerwień - odwołuje się do czerwonego promienia i symboliki krwi w Dz. 299.
• Zieleń beskidzka - wskazuje na krajobraz Naprawy między Beskidem Makowskim a Wyspowym.
• Linia Lubonia - może odróżnić niezależny przewodnik od wizerunku religijnego.

W opowieści o miejscowości pojawiają się także role w Naprawie, czyli lokalne rejony znane z parafialnych zwyczajów i organizacji wspólnych prac.

Jak promienie łączą się z koronką i Godziną Miłosierdzia?

Promienie, koronka i Godzina Miłosierdzia łączą się przez kontemplację męki Chrystusa oraz zaufanie wyrażone w kulcie Bożego Miłosierdzia. Według Dzienniczka koronka została przekazana św. Faustynie we wrześniu 1935 roku (Dz. 474-476), a Godzina Miłosierdzia odnosi się do godziny 15:00 i śmierci Jezusa na krzyżu.

W Mk 15,34-37 opis męki prowadzi do śmierci Jezusa około dziewiątej godziny, tradycyjnie kojarzonej z 15:00. Modlitwa o tej porze pozostaje praktyką pobożnościową, nie obowiązkiem zastępującym liturgię ani codzienną modlitwę.

Jak rozumieć Koronkę do Miłosierdzia Bożego?

Koronkę do Miłosierdzia Bożego odmawia się na zwykłym różańcu, ofiarując Ojcu Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa oraz prosząc o miłosierdzie dla nas i całego świata. Jej centrum stanowi męka Chrystusa, nie sam rytm powtarzanych słów.

1. Początek koronki - obejmuje modlitwy „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Maryjo” i „Wierzę w Boga” na początku różańca.
2. Duże paciorki - na nich odmawia się ofiarowanie Ojcu Ciała i Krwi, Duszy i Bóstwa Jezusa Chrystusa.
3. Małe paciorki - na nich powtarza się prośbę o miłosierdzie dla nas i całego świata.
4. Zakończenie - tradycyjnie obejmuje trzykrotne wezwanie „Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny”.

W archiwalnych ogłoszeniach z 2021 roku odnotowano wspólną koronkę po Mszy w III piątek miesiąca. Aktualne terminy nabożeństw najlepiej sprawdzić bezpośrednio na portalu parafii lub w ogłoszeniach przy kościele. Kontekst tej praktyki rozwija tekst koronka w III piątek miesiąca.

Czy niedzielna Msza o 15:00 w Naprawie ma związek z Godziną Miłosierdzia?

Tak, niedzielna Msza o 15:00 w Naprawie zbiega się godzinowo z Godziną Miłosierdzia, ale sama zbieżność nie tworzy odrębnego obrzędu. Portal parafii podawał taki porządek Mszy w październiku 2026 roku; przed przyjazdem trzeba sprawdzić aktualne ogłoszenia.

To szczególnie czytelny motyw dla osób jadących zakopianką w stronę gór lub wracających z Beskidów. Nie należy jednak zakładać, że każda Msza o 15:00 zawiera określone nabożeństwo do Miłosierdzia - liturgię i jej dodatki ogłasza parafia.

• Godzina 15:00 - w pobożności Miłosierdzia wiąże się z godziną śmierci Jezusa.
• Niedzielna Msza w Naprawie - była podawana na godzinę 15:00 na parafialnym portalu w 2026 roku.
• Koronka - jest modlitwą, którą można odmawiać indywidualnie lub wspólnotowo.
• Aktualne ogłoszenia - są właściwym miejscem do sprawdzania godzin Mszy i nabożeństw.

Jak z szacunkiem używać wizerunku promieni?

Wizerunku promieni można używać w grafice informacyjnej, jeśli zachowuje szacunek dla osoby Jezusa i nie przedstawia obrazu jako amuletu. KKK 2132 wyjaśnia, że cześć oddawana obrazowi odnosi się do osoby przedstawionej, a KKK 2111 ostrzega przed zabobonem.

Dotyczy to zarówno plakatu nabożeństwa, ilustracji artykułu, jak i znaku niezależnego serwisu. Motyw może być uproszczony, ale nie powinien wyśmiewać wizerunku ani obiecywać ochrony, zdrowia czy powodzenia.

Czy można stosować promienie w logo lub grafice?

Tak, promienie można stosować w logo lub grafice, jeżeli projekt jasno odróżnia motyw inspirowany obrazem od oficjalnego znaku parafii i nie narusza praw do wybranej reprodukcji. Dwa promienie mogą działać jako dyskretne nawiązanie, bez kopiowania całego sakralnego wizerunku.

• Motyw dwóch promieni - może odwoływać się do bieli i czerwieni opisanych w Dz. 299.
• Znak przewodnika - powinien być opisany jako znak niezależnego serwisu parafianaprawa.pl.
• Reprodukcja obrazu - wymaga sprawdzenia praw do konkretnego zdjęcia lub wydania.
• Podpis „Jezu, ufam Tobie” - należy stosować z szacunkiem i bez reklamowych obietnic.

Jakich błędów unikać przy reprodukcji obrazu?

Przy reprodukcji obrazu trzeba unikać ośmieszających przeróbek, obietnic nadzwyczajnego skutku oraz przypisywania kopii mocy ochronnej. Wizerunek religijny nie jest talizmanem, a jego użycie powinno kierować ku wierze, modlitwie i osobie Chrystusa.

Dobrym rozwiązaniem jest podpisanie źródła reprodukcji, zachowanie proporcji kolorów i wyraźne oddzielenie grafiki serwisu od oficjalnych materiałów parafii. Przy treściach lokalnych pomocne są też materiały o wspólnocie, takie jak Schola Muzyczne Anioły oraz ministranci i lektorzy.

• Zabobon - polega na przypisywaniu znakowi religijnemu automatycznej skuteczności lub magicznej mocy.
• Szacunek dla wizerunku - wymaga unikania kpin i przypadkowego użycia w przekazie reklamowym.
• Prawa autorskie - dotyczą konkretnych fotografii, skanów i współczesnych opracowań obrazu.
• Źródło grafiki - pomaga czytelnikowi odróżnić reprodukcję od autorskiego symbolu promieni.

Najczęściej zadawane pytania

Kto napisał Koronkę do Miłosierdzia Bożego?

Według Dzienniczka modlitwę podyktował św. Faustynie Jezus w Wilnie we wrześniu 1935 roku (Dz. 474-476). Faustyna zapisała jej treść. Jest to objawienie prywatne, a nie dogmat wiary.

Czy znaczenie promieni jest nauką Kościoła?

Wyjaśnienie białego i czerwonego promienia pochodzi z Dzienniczka, zwłaszcza z Dz. 299. Kościół uczy w KKK 67, że objawienia prywatne nie dodają nic do Objawienia przekazanego przez Chrystusa i Apostołów. Biblijnym punktem odniesienia pozostaje J 19,34.

Czy w kościele w Naprawie są relikwie św. Faustyny?

Nie ma potwierdzonych informacji, że kościół w Naprawie posiada relikwie św. Faustyny Kowalskiej. Informacje o relikwiach świętej dotyczą Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Przed podróżą po aktualne dane najlepiej zwrócić się do kancelarii lub sprawdzić portal parafii.

Czy znak z promieniami jest oficjalnym logo parafii?

Nie. Promienie są motywem graficznym niezależnego przewodnika parafianaprawa.pl, a nie oficjalnym herbem lub logo Parafii św. Siostry Faustyny Kowalskiej w Naprawie. Oficjalne informacje parafialne publikuje jej własny portal.

Jakie są prawa do zdjęcia obrazu „Jezu, ufam Tobie”?

Prawa zależą od konkretnej fotografii, skanu albo opracowania graficznego, nie tylko od wieku samego dzieła. Przed publikacją należy sprawdzić licencję zdjęcia i warunki wskazane przez jego autora lub instytucję udostępniającą. Bezpieczniej użyć własnej grafiki inspirowanej dwoma promieniami niż kopiować cudzą reprodukcję bez zgody.

Dlaczego św. Faustynę wspomina się 5 października?

5 października jest liturgicznym wspomnieniem św. Faustyny Kowalskiej, zmarłej 5 października 1938 roku w Krakowie. To inna data niż Niedziela Miłosierdzia Bożego, która przypada w II Niedzielę Wielkanocną. W Naprawie odpust patronalny jest związany z tym okresem październikowym.

Źródła i literatura

1. Św. Faustyna Kowalska, „Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej”, Dz. 47, 49, 299, 474-476, 1320.
2. Biblia Tysiąclecia, J 19,34 oraz opis męki Chrystusa w Ewangelii według św. Marka.
3. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 67, 1846, 2111, 2132 i 2447.
4. Jan Paweł II, encyklika „Dives in misericordia”, 1980.
5. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.
6. Zdjęcie wyróżniające: Dominikhpbr, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons, strona pliku.